ขอพึ่งบารมีพุทธคุณ

วันนี้วันดี ตั้งใจที่จะตั้งหิ้งพระที่บ้าน กว่าจะได้กลับมาทำก็ปาไปทุ่มกว่า เพราะวันนี้ไปอยู่ที่พิกเซลวันทั้งวันเลย ความรู้สึกตอนแรกที่ทำเราแค่อยากตั้งให้จบๆเอาใจเบนซ์ คือเขาตั้งใจกะวันนี้มาก พอทำเสร็จก็หาพระมาตั้ง เลยไปเลือกที่บ้าน ขอป๊ากับแหมะมาองค์นึง ชื่อพระศิริมไหสวรรค์ องค์นี้เห็นตั้งแต่เด็กๆแล้ว ก็อุ้มกลับมา พอบูชาขึ้นหิ้ง รู้สึกเลยว่าดูลงตัวมากๆ ทำจบแบบมีความสุข แม้จะทรมานปวดหลังจากการใช้สว่านเจาะกำแพงก็เหอะ ใจเป็นสุข ร่างกายก็(ต้อง)เป็นสุข    ...วันนี้ฟ่างกับปั้นขึ้นมานอนเองทั้งคู่ ไม่มีป๊ากับม่าม๊าขึ้นมาด้วย. เก่งมากนะลูก รักฟ่าง รักปั้น. จากพ่อที่ดุ แต่โคตรรักและขาดลูกไม่ได้ ^_^

ก้าวที่ต้องไปต่อ

ผ่านไปหนึ่งเดือนกับการก้าวออกมาจากพิกเซลวัน ตั้งแต่ไปทำบุญที่วัดหญ้าแพรก และวนไปดูหมอดูใบไม้มา จิตใจเริ่มดีขึ้นแต่ก็ยังไม่ถึงจุดที่สบายใจ ในหัวมีแต่คิดว่าเราจะพาเรือของครอบครัวไปรอดไหม กระแสความคิดสับสนเหมือนทะเลคลั่งมันจะพาเรือเราจมไปไหม คิดจนเครียดอีกเหมือนเดิม ก็เป็นมาเรื่อยๆ จนมา3-4วันที่ผ่านมารู้ว่าสิ่งเครียดเหล่านั้นมันค่อยๆหายไป ความนิ่งเริ่มบังเกิด ^^  เริ่มมองตะกรุดตรงข้อมือที่พระให้มา มีอะไรที่มากระทบก็มองตะกุดไปแบบไม่ตั้งใจทุกที ใจก็สงบขึ้น(ความเห็นส่วนตัวนะ) ก็ลุยกันไป  เบนซ์..ช่วงนี้ก็พยายามมาก ทั้งวิ่งขายงานพิมพ์ ทั้งขายอาหารเสริม  ขายหมูแผ่น หมูหยอง วิ่งส่งเอง มีorderเสื้อ หมวก กระเป๋าของAlpha kidsเข้ามาช่วย ต้องขอบคุณทั้งเพื่อน ทั้งลูกค้าที่ช่วยเหลือยามเรากำลังตั้งตัว ขอบคุณแหมะที่คอยเป็นกำลังใจให้เสมอถามไถ่ตลอดว่าเป็นยังไง  เรือพายมันต้องใหญ่กลายเป็นเรือยักษ์ให้ได้