เมื่อคืนนี้เป็นคืนแรกที่ได้นอนเร็วกว่าปกติ 2 ชั่วโมง 2 อาทิตย์กว่าแล้วที่นอนเกือบตี4 ทุกคืนเนื่องจากงานเยอะมาก ไหนจะต้องทำแบบให้ลูกค้า ถ้ากราฟฟิกทำไม่ทันแน่ๆเพราะบางครั้งเขาแค่อยากดูคร่าวๆ งานที่่ทำทุกวันนี้หลายคนบ่นกันมากว่าราคาไม่ดีลูกค้าต่อกันกระหน่ำ ทำงานได้ๆกำไรนิดหน่อยแต่ถ้าพลาดหมายถึงติดลบ หลายคนคิดว่าการทำธุรกิจส่วนตัวสบายกว่าเป็นลูกน้อง แต่สิ่งที่ต่างกันมากนอกจากเรื่องความรับผิดชอบแล้วยังต้องเป็นเรื่องที่ต้องคิดว่าทำอย่างไรให้ธุรกิจตัวเองอยู่รอดและอยู่นาน อะไรดีๆในตัวต้องควักออกมาใช้ให้หมด ช่วงนี้เล่นกับข้าวฟ่างน้อยลงเพราะมรสุมงานที่กระหน่ำเข้ามา Starbucks 2 Promotion, Dunkin 2 Promotion, AI BON PAIN ก็อีก 2 Promotionเช่นกัน ไม่รวมถึงBMCL รถไฟใต้ดินที่ฉลองครบรอบ 7 ปี(แต่ปีนี้พิกเซลวันได้ทำด้วย) , Nichiworld เปิด OPEN House จัดงานกันสนุก, วังเด็ก เอา cars2 (หนังการ์ตูน)เข้ามาทำตลาด ฯลฯ (ชักจะเยอะ) ทั้งหมดเอาในเวลาใกล้เคียงกัน เลยต้องจัดเป็นกะซะเลย เบริด์Print ถึงเช้าแล้วเด็กมาทำต่อ Clearไปได้หลายตัวแต่ก็มีเข้ามาอีกเรื่อยๆช่วงนั้แปลกงานเข้ามามากผิดปกติ ขอให้เป็นอย่างนี้อีกซักหน่อยเถอะเพราะเดี๋ยวมีเลือกตั้งแล้วไม่รู้บ้านเมืองจะเป็นไงอีกเกิดเผาเมืองขึ้นมาอีกรอบล่ะเสร็จแน่ๆต้องรีบโกย 555 ช่วงนี้ป๋าป๊าก็พยายามที่จะหยุดงานช่วงเย็นเพื่อพาข้าวฟ่างมาขี่จักรยานเล่นทำได้บ้างไม่ได้บ้าง ส่วนตอนก่อนหนูนอนปาป๊าก็พยายามที่จะกลับมาส่งหนูนอน เพื่อไม่หนูรู้สึกว่ามีแค่หม่าม๊า หนูนอนหลับนั่นก็คือเวลาทำงานของป๊าต่อไปอีก หนูข้าวฟ่างก็อดทนหน่อยนะทุกสิ่งทุกอย่างที่ทำ ณวันนี้ไม่ใช่เพื่อตัวป๊าแล้ว เพื่อหนูทุกอย่าง นางฟ้าตัวน้อย... คืนนี้หม่าม๊าไปกินเลี้ยงส่งเพื่อนที่ทำงานป๊าเลยมาพาหนูนอนก็แอบงีบเป็นพักๆกลัวหลับยาวเดี๋ยวหม่าม๊ามาไม่ยอมปลุก ป๊าต้องไปทำงานต่อ แต่ช่วงรอหม่าม๊าก็มานั่งเขียนบันทึกเรื่องราวช่วงนี้ดีกว่า(ยิ่งหาเวลายากๆ) เลิกสนใจเรื่องงานมาคุยเรื่องหนูดีกว่า ช่วงนี้เป็นช่วงที่หนูเลียนแบบเก่งมากเกือบทุกๆอย่างที่หนูสามารถทำได้ เริ่มเป็นเด็กเจ้าอารมณ์ในบางครั้ง เริ่มจำได้ว่าใครมีผลประโยนช์กับหนู เช่น ไปหาแปะเมย์เพราะปะเมย์ชอบแอบให้ขนม หาเจ็กเบิร์ดเพราะเขาพำไป 7-11 ซื้อคูลท์ๆๆ(ยาคูลท์)ให้กินบ่อยๆ หาอากงเพราะชอบเปิดคอมให้หนูดู อาม่าชอบอุ้ม เยอะแยะไปหมด แถมช่วงนี้หนูบ้าช้างมาก...อะไรที่เป็นช้างชอบจริงๆ ไม่จะในห้องนอน ตรงที่นั่งดูทีวีหรือกระทั่งห้องน้ำ
โดยแต่ละตัวมีชื่อทุกตัว ห้องนอนก็เป็นก้านกล้วย ในห้องน้ำเป็นเกะกะ..
ป๊า : "ฟ่างอาบน้ำกับใคร..
ข้าวฟ่าง: กับช้าง ช้างเกะกะ..
ป๊า : เกะกะสีอะไร..
ข้าวฟ่าง :จี๋ฟ้า
หลังๆมาเริ่มพาโขลงมาด้วย เช่นช้างเขียว ช้างส้ม (ว่างๆจะถ่ายรูปมาให้ดู) แต่สงสัยไหมว่าทำไมช้างชื่อเกะกะ ช้างเกะกะมันเป็นช้างฟักบัวสีฟ้า แล้วหนูเอาไปเล่นน้ำด้วยตอนที่คุณยายอาบให้ ยายก็บ่นว่าเกะกะเพราะอาบน้ำหนูไม่สะดวก(ช้างเกะกะจริงๆ) หนูก็เลยจำคำยายมาเีรียกเป็นชื่อช้างซะ มีอะไรอีก..คิดก่อน..
อ้อ..ช่วงนี้เป็นช่วงShow เก่งของหนู คำพูดสุดฮิต "ฟ่างเอง"คือจะทำเองห้างใครจับ "ฟ่าง..ทำไม่เป็น"ก็จะตอบทันที "เป็นๆ"ถ้าไม่ได้ก็จะร้องแถมป๊าแย่งคืนก็ไม่ได้อีก แต่ที่ห้ามไม่ได้เลยคือการกิน ไม่รู้หิวมาจากไหน หรือกลัวใครแย่งกินหนูจะยัดๆๆๆเข้าไปในปากให้มากที่สุด เคี้ยวได้ไม่ได้เป็นอีกเรื่อง ยังไม่จบ ยังมีอีกเยอะ ค่อยๆเอาออกมาแฉ ^__^ เอาไว้อ่านตอนโตนะว่าตอนเด็กๆหนูเป็นยังไง
แต่ไม่ว่ายังไงหนูก็เป็นนางฟ้าของป๊าตลอดเวลา ยอมรับว่าเวลาเหนื่อยจากงานแล้วกลับมาเห็นหนูนอนหลับแล้วเข้าไปหอมหนู แค่นี้ความเหนื่อยทั้งหลายก็เบาลงมาก พลังใจเพิ่มมากขึ้นพร้อมที่จะสู้ใหม่อีกครั้ง
นอนหลับฝันดีดีนะ
