วันอาทิตย์ที่ 5 กันยายน พ.ศ. 2553

เมื่อข้าวฟ่างป่วย




ไปโคราชกลับมา ทั้งป่าป๊าและข้าวฟ่างก็ไม่สบายทั้งคู่ ข้าวฟ่างมีไข้สูง 37-38 C ตั้งแต่วันเสาร์ถึงวันจันทร์ หม่าม้าก็เช็ดตัวแห้กินยาลดไข้ก็ไม่หาย วันจันทร์กลับมาจากทำงาน ป่าป๊าบอกว่าไข้สูง 38 หม่าม๊าตัดสินใจพาข้าวฟ่างไปรพ.ทันทีเพราะว่าตกกลางคืนไข้จะสูงขึ้นอีก แต่เนื่องจากป่าป๊าก็ไม่สบายขับรถไม่ไหว หม่าม๊าเลยให้อี๊หลินส่งคนขับรถมาพาข้าวฟ่างไปรพ. ไปกับคุณยาย 3 คน หมอให้นอนรพ. เจาะเลือดไปตรวจหาเชื้อด้วย สงสารข้าวฟ่างจับใจตอนเขาเจาะเลือด ร้องไห้ดังลั่น วันที่ 2 ไม่กินนมเลยต้องให้น้ำเกลืออีก นอนไป3 วัน กลับบ้านมาก็ขวัญเสียตื่นมาร้องไห้กลางดึก เลยต้องรับขวัญข้าวฟ่างตามสูตรโบราณ ไหว้พระที่บ้านบอกให้เรียกขวัญกลับบ้านมาด้วย ไม่น่าเชื่อ ข้าวฟ่างหายงอแงเลย มีคนบอกว่าเวลาไปไหนนานๆ เวลาจะกลับต้องเรียกชื่อข้าวฟ่างดังๆให้ขวัญกลับบ้านมาด้วย ไม่เชื่อก็ต้องเชื่อโบราณไว้