วันอาทิตย์ที่ 19 ธันวาคม พ.ศ. 2553

รถBenzของข้าวฟ่าง

มาแล้วรถคันใหม่ของแม่วัว(อนาคตของข้าวฟ่าง) ถอยออกมาได้2วันแล้วเลยต้องถ่ายเก็บไว้หน่อยว่าทะเบียนป้ายแดงเป็นเลขอะไร ราคาค่าตัวรถประมาณหกแสนสี่ฟ่าๆ ผ่อนยาวไปโน่น5ปี แต่ผ่อนเบาๆเพราะเราดาว์นไปแสนหก คันนี้เป็นVios 2010 รุ่นE Safty ของแถมเพียบ ไม่เอาลดราคาแต่เอาของแถมแทน ก้อให้แม่วัวใช้ไปเลยสิบปีแล้วค่อยซื้อคันใหม่ ส่วนของข้าวฟ่างเดี๋ยวไปออกให้คันนึงจะเป็นจักรยานหรือมอไซต์แบบมีที่บังคับ เดี๋ยวค่อยว่ากันอีกทีเน๊อะ
ช่วงนี้กรุงเทพเริ่มหนาวแล้วหลังจากที่เจอกับแดดร้อนหนึ่งวันฝนตกหนักๆอีก1-2วัน ไม่รู้จะหนาวไปนานแค่ไหน คิดถึงการไปเที่ยวเหนือซะจริงๆ ตอนนี้ข้าวฟ่างไม่สบายเล็กน้อย น่าจะเป็นอาการคล้ายกับอาหารเป็นพิษ คือกินนมหรือข้าวเข้าไปก้ออาเจียนออกหมด ยิ่งช่วงกลางคืนกับเช้ามืดแหวะแบบพุ่งเป็นน้ำตกเลย เต็มเตียงไปสองรอบ แม่วัวก้อหายาให้กิน ยาฆ่าเชื้อ ยาแก้คลื่นไส้ เกลือแร่ฯ วันนี้ดีขึ้นเยอะเริ่มเล่นได้ไม่ค่อยงอแง พรุ่งนี้ข้าวฟ่างก้ออยู่กะป่ะป๊าอีกวัน ให้หม่าม๊าไปเรียนขับรถซักสองชั่วโมงแล้วกัน อดทนหน่อยเพื่อจะได้มีพลขับ(รถ)พาข้าวฟ่างเที่ยวเพิ่มอีกคน เย้ๆๆๆ ง่วงแล้วไปนอนดีกว่า ราตรีสวัสดิ์

วันพฤหัสบดีที่ 9 ธันวาคม พ.ศ. 2553

ข้าวฟ่างยิ้มหวาน











หม่าม๊ามารายงานความคืบหนาของข้าวฟ่างดีกว่า ตอนนี้ข้าวฟ่าง 14 เดือนแล้ว รู้อะไรมากขึ้น เริ่มจับมือแล้วเดิน(ขอเรียกว่าวิ่งจะเหมาะกว่า) ขึ้นและลงบันไดได้อย่างคล่องแคล่ว(ต้องจูง) พูดได้หลายคำ เช่นป๊าป๊อป , หม่าม้า, ปลา,แมว(อันนี้เรียกตัวหน้าบ้าน) ร้องเพลงไยๆๆแล้วก็โยกตามด้วย รู้ว่าตบมือเป็นการชมเชย หอมแก้มเป็นการประจบ, ธุจ้า(ไหว้พระเป็น และเป็นการประจบให้พาไปเที่ยว) , ป้อน(ช้อนเปล่าเข้าปากเรา) , ทำท่าให้อุ้มเป็นด้วย จะดึงมือเราเข้าไปหาเขาแล้วกางให้อุ้ม เวลาจะเอาลงแล้วข้าวฟ่างยังไม่อยากลงก็จะงอขาหนีบตัวเราเลยนะ กรี๊ดหากใครขัดใจหรือเวลาไม่ยอมขึ้นจากอาบน้ำ(อันนี้ไม่ดี) จำหน้าคนได้แล้วว่าใครเป็นป่าป๊า หม่าม้า คุณยาย อาม่า









ข้าวฟ่างน่ารักคุยเก่ง ยิ้มเก่ง อารมณ์ดี ช่างประจบไม่กลัวคน ขอให้พาไปเที่ยวหรือมีของให้กินข้าวฟ่างจะเป็นมิตรทันที ใครเห็นเป็นหลงทุกคน แต่ช่วงนี้เริ่มซน ไม่ค่อยยอมกินข้าว ต้องหาของเล่นให้เพลินๆถึงจะกินได้นานหน่อย(เอาช้อนให้เคาะกับถ้วยเปล่าเหมือนเขากินข้าวเอง) กำลังต้องฝึกให้กินข้าวสวยแล้ว กินแต่โจ๊กเดี๋ยวจะเคี้ยวไม่เป็น และเวลาไปข้างนอกก็หาของกินลำบาก ข้าวฟ่างรู้ด้วยนะว่าต้องเช็ดฟัน พอบอกเช็ดฟันปุ๊ปเอาผ้าเขาปากเลย ทำท่าซักผ้า ถูบ้านก็เป็น เพราะดูคุณยายทำทุกวัน โตขึ้นให้ทำจริงๆนะคะ แล้วข้าวฟ่างเวลาปวดฉี่หรืออึต้องไปหามุมสงบเพื่อทำภาระกิจนั้น หรือเดินไปฉี่ที่ห้องน้ำ(จะทำท่าให้เราจูงเดินแล้วเขาก็จะเดินนำเราไปห้องน้ำเอง)ส่วนถ้าปวดอึจะยืนเกาะตามขอบเตียง หรือมายืนเกาะและเอาหน้ามาซบหม่าม้า






ข้าวฟ่างชอบเลียนแบบเป็นที่สุด เห็นใครทำอะไรก็ทำตามไปหมด รู้มากที่สุด เห็นคุณยายหยิบผลไม้มาทีไรรีบเข้าไปประจบขอกินทันที ว่างๆหม่าม้าก็จับใส่ชุดให้เป็นพรีเซนเตร์ขายเสื้อผ้าเด็กในเวปของหม่าม้าซะเลย ขายเอาเพื่อนไม่ได้มีกำไรมากหรอก แต่ทำเพราะใจรัก บางตัวขายไม่ได้ก็ให้ข้าวฟ่างใสเพราะหม่าม้าเลือกเองน่ารักทุกตัวจ้า วันนี้อัฟเดทหนูแค่นี้ก่อนนะขอไปพักผ่อนก่อน รักหนูทุกวันจ้า