ขอพึ่งบารมีพุทธคุณ

วันนี้วันดี ตั้งใจที่จะตั้งหิ้งพระที่บ้าน กว่าจะได้กลับมาทำก็ปาไปทุ่มกว่า เพราะวันนี้ไปอยู่ที่พิกเซลวันทั้งวันเลย ความรู้สึกตอนแรกที่ทำเราแค่อยากตั้งให้จบๆเอาใจเบนซ์ คือเขาตั้งใจกะวันนี้มาก พอทำเสร็จก็หาพระมาตั้ง เลยไปเลือกที่บ้าน ขอป๊ากับแหมะมาองค์นึง ชื่อพระศิริมไหสวรรค์ องค์นี้เห็นตั้งแต่เด็กๆแล้ว ก็อุ้มกลับมา พอบูชาขึ้นหิ้ง รู้สึกเลยว่าดูลงตัวมากๆ ทำจบแบบมีความสุข แม้จะทรมานปวดหลังจากการใช้สว่านเจาะกำแพงก็เหอะ ใจเป็นสุข ร่างกายก็(ต้อง)เป็นสุข    ...วันนี้ฟ่างกับปั้นขึ้นมานอนเองทั้งคู่ ไม่มีป๊ากับม่าม๊าขึ้นมาด้วย. เก่งมากนะลูก รักฟ่าง รักปั้น. จากพ่อที่ดุ แต่โคตรรักและขาดลูกไม่ได้ ^_^

ก้าวที่ต้องไปต่อ

ผ่านไปหนึ่งเดือนกับการก้าวออกมาจากพิกเซลวัน ตั้งแต่ไปทำบุญที่วัดหญ้าแพรก และวนไปดูหมอดูใบไม้มา จิตใจเริ่มดีขึ้นแต่ก็ยังไม่ถึงจุดที่สบายใจ ในหัวมีแต่คิดว่าเราจะพาเรือของครอบครัวไปรอดไหม กระแสความคิดสับสนเหมือนทะเลคลั่งมันจะพาเรือเราจมไปไหม คิดจนเครียดอีกเหมือนเดิม ก็เป็นมาเรื่อยๆ จนมา3-4วันที่ผ่านมารู้ว่าสิ่งเครียดเหล่านั้นมันค่อยๆหายไป ความนิ่งเริ่มบังเกิด ^^  เริ่มมองตะกรุดตรงข้อมือที่พระให้มา มีอะไรที่มากระทบก็มองตะกุดไปแบบไม่ตั้งใจทุกที ใจก็สงบขึ้น(ความเห็นส่วนตัวนะ) ก็ลุยกันไป  เบนซ์..ช่วงนี้ก็พยายามมาก ทั้งวิ่งขายงานพิมพ์ ทั้งขายอาหารเสริม  ขายหมูแผ่น หมูหยอง วิ่งส่งเอง มีorderเสื้อ หมวก กระเป๋าของAlpha kidsเข้ามาช่วย ต้องขอบคุณทั้งเพื่อน ทั้งลูกค้าที่ช่วยเหลือยามเรากำลังตั้งตัว ขอบคุณแหมะที่คอยเป็นกำลังใจให้เสมอถามไถ่ตลอดว่าเป็นยังไง  เรือพายมันต้องใหญ่กลายเป็นเรือยักษ์ให้ได้

ทางเลือก...

หลังจากเกิดเรื่องการตั้งบริษัทขึ้นมาใหม่ ทำให้เกิดปัญหาลุกลามใหญ่โต จนกลายเป็นเราที่ต้องตัดสินใจว่าจะอยุ่หรือออกจากกงสี ทำให้ช่วงนี้กลายเป็นคนที่เครียด เก็บกด ไม่อยากระบายกับใคร ปวดหัวตลอดเวลา  มันจะง่ายมากถ้าเราเป็นลูกจ้าง แยกมาแบบไม่เจ็บ แต่นี่เป็นกงสี ฝั่งนึงคือพ่อแม่พี่น้อง ฝั่งนึงคือภรรยาและลูก มันไม่ใช่เกมส์ที่เลือกผิดแล้วมาเลือกใหม่ได้  มันทำให้เราอยากจะหนีจากวงการงานพิมพ์ไปเลย ไปทำอะไรก็ได้ที่ไม่ต้องมีใครมาคอยระแวงเรา   วันนี้เราอาจจะคิดถูกกรือคิดผิดก็ได้ ไม่มีใครรู้อนาคต เคยบอกคนอื่นเสมอว่า ให้เลือกทางเดินเองอย่าให้ใครมาตัดสินใจให้ อย่างน้อยถ้ามันไม่ถูกก็จะภูมิใจว่าเราเลือกเอง วันนี้คำถามนี้มาถึงตัวเราเองแล้ว เราต้องเลือกเอง เรือครอบครัวขึ้นกับเรา ไป..ออกทะเลด้วยกัน พายุ หรืออะไรต่างๆมันมีแน่ๆ ต้องฝ่าให้ได้ ...

สิ้นปี 2558

น่าจะเป็นปีแรกเลยมั้งที่เป็นวันสิ้นปีแล้วไม่ได้อยู่กทม. ปีนี้ออกมาทำบุญกับทางบ้านเบนซ์ที่สิงห์บุรี นอนค้าง1คืนที่ รร.ไชยแสง พรุ่งนี้เราก็จะตื่นแต่เช้าไปตักบาตรริมแม่น้ำ ก็เหมือนเดิม ตักบาตรปีใหม่ในรอบ...10ปีเลยมั้ง ^^
ปี2559 เขาว่าเป็นปีชงของปีขาล ชงแบบ100%  แต่ดวงตามราศีเกิดกลายเป็นดี เชื่ออะไรดีล่ะทีนี้  แต่ทุกอย่างมันก็คงยังอยู่ในมือเรา คือถ้ามีแรงกำมือก็แสดงว่ายังสู้อยู่สู้ไหว  ถ้าแบมือเมื่อไหร่ก็จบกัน  แต่ก็อยากได้ดวงช่วยหนุนอยู่นะ  ปีนี้ก็เป็นปีแรกที่บริษัทจะย้ายเข้าไปสู่อาคารของตัวเอง ก็ขอให้เป็นปีที่ดีของบริษัทเช่นกันนะ
ตอนนี้ห้าทุ่มครึ่ง อีกแป๊ปนึงก็เข้าสู่ปีใหม่แล้ว รอรึเปล่าไม่รู้ แต่ถ้าง่วงก็นอน 5555...

ข้าวฟ่าง ข้าวปั้น โตขึ้นเยอะ กวนเยอะ อ้อนก็เยอะ น่าร๊ากกกกที่สุด
Happy New Year 2016