วันศุกร์ที่ 23 กรกฎาคม พ.ศ. 2553

ฉีดยา(สะท้านใจพ่อ...คิดถึงเข็มแล้วเจ็บแทนแต่โดนแทนไม่ได้ 555)


ตีหนึ่งกว่าไม่นอน ชอบรอบรรยากาศในการเขียนช่วงนี้ตลอดเลย ลำบากในการพิมพ์ห้องปิดไฟมืดแถมตัวอักษรบางตัวหายากจริงๆ จำได้ว่ามันอยู่แถวๆนี้นี่หว่า ใครพิมพ์เก่งคงไม่รู้หรอกว่าเวลาอยากใช้ตัวนี้แล้วมันชอบหนีไปที่อื่นเสมอ พิมพ์ไปก็นั่งดูข้าวฟ่างนอนดิ้นไป รู้สึกจะชอบจริงๆเลยนะกะการเอาขามาพาดหมอนข้างของเรา จะเอาขาออกก็เกรงใจลูกเดี๋ยวตื่นมาพาลจะไม่ได้นอนกันทั้งหมด นอนกอดผ้าห่มก็ได้(ว่ะ)
วันนี้ช่วงบ่ายพาข้าวฟ่างไปฉีดวัคซีนที่อนามัยลาดพร้าว(เหมือนเดิม) คนเยอะตลอดกาล วันนี้ตรวจฟันด้วยแถมได้ฟลูโอไลด์มากินกันฟันผุ(มั้ง) ข้าวฟ่างก้อแปลกเจอเจ้าหน้าที่เปิดปากดูฟันก็ยอมโดยดีไม่หนี ทีเราจะดูดันไม่ให้ ลงมาด้านล่างรอฉีดยาชาวบ้านพาลูกหลานมากันเรื่อยๆ ถ้าไม่มีอนามัยแบบนี้แล้วต้องเข้าโรงบาล เขาจะจ่ายค่ายา ค่าบริการ ค่าวัคซีน และอื่นๆรวมค่าตัดแต่งต้นไม้,ค่ารปภ.ในโรงบาล(ไม่ระบุในใบเสร็จรับเงิน)ไหวไหมหว่า ออกจากห้องฉีดยามานึกว่าไม่ร้องไห้ น้ำตาคลอมาเลย เหอะๆๆเจ็บหน่อยลูกเขานัดอีกทีก็โน่นเมษาปีหน้า ก็พาข้าวฟ่างไปปลอบใจด้วยการไปซื้อส้มที่Golden placeให้กิน ดันหลับตอนถึงที่หมาย เฮ้อ นึกว่าแม่วัวจะซื้อแต่ส้มแล้วรีบกลับ ดุ่ยๆไปซื้อปลาช่อนนึ่งเฉยเลย เลยต้องรออีกเกือบครึ่งชั่วโมง เสียค่าพาข้าวฟ่างไปนั่งหลับตรง Food อีก 65 บาท เพื่อแลกกะกาแฟหนึ่งแก้ว เหอๆแถวนี้มีแต่ผู้สูงอายุ นอนไปเถอะลูกไม่มีอะไรน่าสนใจ นอกนั้นก้อไม่มีอะไรมากเพราะต้องกลับไปทำงานต่อ ส่วนข้าวฟ่างก็อยู่กับแม่วัวไปเน๊อะ

ข้าวฟ่าง เดี๋ยวนี้แสดงอารมณ์เก่งจังนะหลากหลายด้วย และอยู่ในช่วงที่ชอบทำตามอย่างที่เห็น
ลืมเล่าให้ฟัง
วันนี้เจ้าหน้าที่อนามัยถามคำถามปกติที่คงถามพ่อแม่ทั่วไป แต่พอได้คำตอบทำไมทำสีหน้าแบบ....
เจ้าหน้าที่ : 9เดือนแล้ว ตบมือได้ยัง
พ่วกเดียวกะข้าวฟ่าง : ยังครับ
เจ้าหน้าที่ : ไหว้(ธุจ้า) ได้ยัง
พ่วกเดียวกะข้าวฟ่าง : ยังครับ
เจ้าหน้าที่ : (ทำหน้าเหมือนกับประหลาดใจ)
พ่วกเดียวกะข้าวฟ่าง : แต่ทำอย่างอื่นได้นะ กะชอบทำตามแบบที่เห็น
เจ้าหน้าที่ : ทำหน้าเหมือนเดิม
พ่อข้าวฟ่าง : (นึกในใจ) งงอะไรขนาดนั้นว่ะ ลูกตูปกติเพียงแต่ตูไม่ได้สอนเท่านั้นเองโว๊ย ต้องสอนไม่ใช่เหรอเด็กถึงจะทำได้ โครโมโซมคู่ไหนมันบังคับให้เด็กตบมือได้ฟ่ะ
ทำหน้ายังกะอะไรซักอย่าง เบื่อมัน (แต่เจ้าหน้าที่คนอื่น OK นะยกเว้นห้องเบอร์สามนี่แหล่ะ)

วันพุธที่ 21 กรกฎาคม พ.ศ. 2553

กลับมาแล๊ววววว

ช่วงนี้เริ่มฟื้นตัวจากการทำงานแบบหามรุ่งหามค่ำ 2 อาทิตย์เต็มๆที่ทำแบบเช้าถึงเช้าของอีกวัน โชคดีที่แม่วัวเข้าใจและอดทนเลี้ยงลูกไปคนเดียวก่อน(มียายคอยช่วย) ได้ยอดขายมาแบบนี้ก็หายเหนื่อยเหมือนกัน ^___^ พรุ่งนี้แล้วสิที่ต้องพาข้าวฟ่างไปฉีดวัคซีน คิดว่าคราวนี้ร้องลั่นแน่ๆพูดถึงเข็มแล้ว หยึ๋ยย เจ็บแทน โชคดีนะลูกวัว ตอนนี้ฟันล่างซี่ที่สองเริ่มขึ้นแล้วคงคันน่าดู เห็นเม้มปากบ่อยๆแต่ก็ไม่ค่อยเอาของใส่ปาก ก้อดีไป ง่วงงงงง..ง ไปนอนดีกว่า พรุ่งนี้ค่อยรายงานการแหกปากร้องของข้าวฟ่างตอนฉีดวัคซีนดีกว่า

วันอาทิตย์ที่ 18 กรกฎาคม พ.ศ. 2553

ข้าวฟ่างเริ่มเกาะยืน




แม่วัวมาอีกแล้ว เจ้าของฟาร์มติดภาระกิจทำคอกกั้นให้หนูอยู่


ข้าวฟ่าง 9 เดือนแล้วเริ่มเกาะยืน เลยขยัน เกาะยืนทั้งวัน หม่าม้าเลยให้ใส่กางเกงซับฉี่เป็นพรีเซนเตอร์ขายของที่ร้านซะเลย http://www.kidswerafashion.com/ (โฆษณาอีกรอบ) ช่วยกันทำมาหากินนะลูก จะได้มีตังค์ไปออกรถให้หม่าม้าขับพาหนูไปโน่นมานี่ยามป่าป๊าไม่ว่างจ้า


2 อาทิตย์ที่ผ่ามาป่าป๊างานยุ่งเลยไม่ได้อยู่กะหนู อาทิตย์นี้ได้อยู่กะข้าวฟ่าง3 คนพ่อแม่ลูก ข้าวฟ่างอารมณ์ดีมากเลย หัวเราะ เล่น คุยโม้ทั้งวัน อาทิตย์นี้ป่าป๊าเขาตั้งใจจะทำคอกกั้นของข้าวฟ่างให้สำเร็จ เนื่องจากอาทิตย์ที่ผ่านมาข้าวฟ่างหลับที่ชั้นลอย คุณยายเลยแอบลงไปตากผ้า แต่แป๊ปเดียวก็ได้ยินเสียงข้าวฟ่างร้อง แหม่มๆ คุณยายรีบวิ่งมาดู ข้าวฟ่างคลานอยู่กับพื้นแล้ว อันตรายจริงๆ เฮ้อ ข้าวฟ่างจ๋า หม่าม้าเป็นห่วงนะ จริงๆหม่าม้าจะหาคอกกั้นหนูตั้งแต่ตอนหนู 5 เดือนแล้ว แต่ป่าป๊าอารมณ์ศิลปินบอกจะทำเองแล้วก็เพิ่งจะเริ่มไปซื้ออุปกรณ์เมื่อเดือนที่ผ่านมาเอง เดี๋ยวทำเสร็จหม่าม๊าจะเอาไปลงขายในเวปด้วยดีไหมจ๊ะ




วันนี้ป่าป๊าบอกว่าจะทำคอกกั้นหนูให้เสร็จ วันนี้ป่าป๊าก็เลื่อยไม้(ตอนไปซื้อกะความยาวไม้สูงไป ต้องมาเลื่อยออกอีก เฮ้อ ) แล้วก็ติดกันกระแทกให้ข้าวฟ่าง ตอนเย็นส่งข้าวฟ่างขึ้นนอน แต่ไหงป่าป๊าหลับก่อนข้าวฟ่างอีก สงสัยคงต้องหาวิธีแก้ไขปัญหาเฉพาะหน้าไปก่อน อาทิตย์นี้เลยเอากำไลข้อเท้าที่อาม่าซื้อให้มาใส่ข้าวฟ่างก่อน แบบว่าอยูไหนยังพอรู้ได้บ้าง




ป่าป๊าตื่นมาตอน 5 ทุ่มครึ่ง อาบน้ำแล้วก็ยังทำมาถามว่าหลับไปตอนไหนอีก โธ่ หลับก่อนลูกอีก ยังมีมาพูดแก้เก้อว่าทำงานหนักก็เลยเพลีย หม่าม้าน่ะรู้ทันหรอก ป่าป๊าเขาอารมณ์ศิลปิน ถ้าสั่งจะไม่ทำ ถ้าจะทำตองรออารมณ์ค่า

วันเสาร์ที่ 10 กรกฎาคม พ.ศ. 2553

เด็กเกาหลี


" แม่วัวขอเขียน ''
วันนี้ครบ 1 สัปดาห์หลังจากทรงผมใหม่ของข้าวฟ่างที่คุณยายบอกว่าผมเด็กยาวเร็ว วันนี้มาอัพเดทข่าวสารกันค่า
วันนี้พาข้าวฟ่างไปถวายเทียนเข้าพรรษาวัดที่ไว้กระดูกคุณยายทวด ที่สิงห์บุรี
ทันทีที่หม่าม้าเห็นทรงผมใหม่ก็คิดหาวิธีที่จะทำให้ข้าวฟ่างดูเป็นเด็กผู้หญิงกลับคืนมาดังเดิม ว่าแล้วก็หาตัวช่วยจนเจอผ้าคาดผมเด็กแบบมีปอยผม ว่าแล้วก็สั่งทางเน็ตและให้ส่ง EMS จึงได้ของวันศุกร์ ได้ใช้ทันวันเสาร์อย่างฉิวเฉียด และเป็นที่ปลาบปลื้มใจของหม่าม้ามาก เพราะว่าข้าวฟ่างน่ารักที่สุดเลย ว่าแล้วคงต้องหามาขายในเวปโดยเอาข้าวฟ่างเป็นพรีเซ็นเตอร์เหมือนเคย
นี่เป็นอาทิตย์ที่ 2 ที่เจ้าของฟาร์มยุ่งกะงานจนไม่มีเวลาเล่นกะข้าวฟ่าง ไม่เป็นไร ได้คุณยายมาช่วยเลี้ยงก็โอเค วันนี้ขากลับหม่าม้ากะคุณยายเลยไปกินกุ้งเผาตัวโต เป็นการให้กำลังใจป่าป๊าที่ทำงานหนักอย่างตั้งใจ (หม่าม้าซื้อทอดมันปรากรายแสนอร่อยไปฝากป่าป๊านะจ๊ะ)


อาทิตย์นี้ให้ข้าวฟ่างกินข้าวต้มผสมกับซีรีแลคโดยใส่ข้าวให้เยอะขึ้น เพราะรู้สึกข้าวฟ่างจะติดรสหวานของซีรีแลค เลยจะไม่ทานข้าวจริงๆเอา ข้าวฟ่างก็ปรับตัวทานได้ดีขึ้น และตอนกลางคืนก็นอนหลับยาวขึ้น แต่ยังดิ้นเก่งเหมือนเดิม บางทีตอนเช้าก็คลานไหปลายเตียงโดยที่หม่าม้าหลับอยู่เลย (อันตรายจริง)
วันนี้แค่นี้ก่อน ไว้จะมาเขียนใหม่จ้า

วันจันทร์ที่ 5 กรกฎาคม พ.ศ. 2553

ทรงผมใหม่




อันนี้แม่วัวขอเขียนบ้างนะ
สวัสดีค่ะ วันนี้หม่าม้าไปทำงาน ป่าป๊างานยุ่งมากเพิ่งนอนตอนเช้าค่ะ หนูเลยต้องอยู่กับคุณยาย 2 คน วันก่อนคุณยายบอกหม่าม๊าว่าผมหน้าหนูมันยาว บอกหม่าม้าหลายวันแล้วก็ไม่เห็นหม่าม้าจะเล็มให้ (ก็วันเสาร์ อาทิตย์เป็นวันหยุดหนูเหมือนกัน ป่าป๊า กะหม่าม้าอยู่บ้าน หนูก็ไม่ค่อยอยากนอน) สบโอกาสวันนี้หนูก็โดนบทสวดคุณยายเหมือนเคยก็เลยหลับยาว อยู่ดีๆคุณยายก็แอบมาเล็มผมหนู แต่คิดว่าคงเล็มเพลิน หนูเลยเป็นแบบในรูป ตื่นมายังตกใจอยู่เลย หนูเข้าใจนะคะว่าเขาฮิตม้าเต่อ แต่.....หนูว่ามันเต่อไปไหมคะคุณยาย ฮือๆๆ ป่าป๊าตื่นมา คงต๊กกะใจเลยรีปถ่ายรูปส่งให้หม่าม้าดู หม่าม้ารีบโทรหาคุณยาย เพราะเสาร์นี้มีไปโชว์ตัวที่ต่างจังหวัดบ้านคุณยายซะด้วย คุณยายบอกไม่เป็นไร ไม่ต้องตกใจ สระผมทุกวันเดี๋ยวเสาร์นี้ก็ยาวทัน หม่าม้าเลยต้องรีบส่งเมล์ให้เพื่อนๆดูเป็นการใหญ่ เพราะอดขำหน้าตาของหนูไม่ได้ แถมจริงๆแล้วคุณยายเล็มข้างหลังด้วย กลายเป็นทรงกะลาครอบขอแท้เลยค่า
หนูเอารูปทรงผมเดิม วันก่อนที่ไปเที่ยวกะคุณยาย (คุณยายกินขนมไม่แบ่งกันเลย) กับรูปวันนี้ ที่เพิ่งโดนตัดมาให้ดูกันด้วย เห็นแล้วตกใจเหมือนหนูไหมคะ

วันศุกร์ที่ 2 กรกฎาคม พ.ศ. 2553

ช่วงงานตรึม

ช่วงนี้งานตรึม มีเวลาเล่นกะลูกสาวน้อยมาก แต่ก้อพยายามมาดูบ่อยๆ เหมือนเวลาเหนื่อยๆเจอหน้าข้าวฟ่างแล้วสด...ดชื่นพลังงานกลับมาเต็มเปี่ยม เมื่อคืนไปติดงานกลับมาตีสองครึ่ง(งานToy Story 3)ที่พารากอน งานแรกท่ได้ทำตัวการ์ตูน ได้ทำซุ้มประตู ออกมาก้อOk. สมกับที่อดหลับอดนอนทำ อันต่อไปก็จะเจอกับ Starbucks & Dunkin Donut เหอๆๆๆ เอางานพร้อมกันเลย Big promotionซะด้วย จะSubงานออกไปก้อเสียดาย ลุยเลยดีก่า อย่างมากอดนอนสักหนึ่งอาทิตย์(อีกรอบ) แต่จะทำยังไงดีทางDisneyแจ้งให้ผลิตงานเพิ่มเพียบ สับสนๆๆ เดี๋ยวซื้อเครื่องเพิ่มซะหรอก ข้าวฟ่างอดทนหน่อยนะลูกหมดงานเดี๋ยวPapaพาไปเที่ยวทะเล..เอาปล่าว ราตรีสวัสดิ์ เวลานอนยิ่งหายากๆอยู่่

ปล.ช่วงนี้คลานเร็วจังเลยนะ เผลอแป๊ปเดียวไปโน่นแล้ว ยังทำคอกกั้นไม่เสร็จเลย