ไม่ได้เขียนถึงข้าวฟ่างนานเหมือนกัน เพราะตอนนี้สนใจแต่เรื่องน้ำท่วม ก่อนหน้านั้นก็สนใจแต่งาน ตอนนี้พยายามสร้างเวลาช่วงเย็นให้ข้าวฟ่าง โดยพาไปขี่จักรยานรอบหมู่่บ้าน เพราะช่วงงานเยอะไม่ค่อยได้ส่งข้าวฟ่างเข้านอน ก็จะหาเวลาเพิ่มขึ้นให้ได้นะ ^___^
ช่วงนี้เริ่มมีท่าทางประหลาดๆออกมาตอนจะถ่ายรูป เช่นทำเป็นไม่มองกล้อง โพสท่า ทำหน้าตลกๆ... ไม่รู้ไปเอามาจากไหนแต่ก็สนุกดี และตอนนี้อายุ 2 ขวบกว่าแล้ว(ครบเมื่อ 6 ตค 54) รู้ภาษามากขึ้น นอกจากร้องเพลงได้ จำแม่น พูดเป็นนกแก้ว ยังเถียงและต่อรองเป็นอีก บางครั้งล่อซะจนป๊ามึนตึ๊บแบบว่าใครสอนมัน(ว่ะ) บางทีอาม่าก็สอนภาษาจีนให้เป็นคำๆ เช่น เจี่ยะปึ่ง เจี่ยะม้วย เจี่ยะจุ้ย และคำอื่นๆ ก็ไปเอาคำเขามาผสมกัน เช่น ช่วงที่เห็นคนอื่นเขากินสเลอปี้ที่seven ด้วยความอยากกิน+ร้อนวิชาที่อาม่าสอน เลยพูดว่า "ฟ่างจะเจี่ยะจุ้ยสเลอปี้ง่ะ" อาม่าฟังแล้วก็งงและขำ เลยได้มาเป็นรางวัล 1 ถ้วย
ล่าสุด ด้วยความคะนองวิ่งด้วยความเร็วแต่ขาขี้เกียจยกขึ้น เลยได้แผลที่หน้ามา1ชุด เห็นม่าหม๊าบอกว่าเอาหน้าลงเต็มที่ เฮ้อ...เห็นแผลแล้วทำป๊าหงุดหงิดไปทั้งวันเลย ไม่ได้ห่วงเรื่องสวย แต่เจ็บแทนมากกว่า ก็บอกแล้วว่า หนูคือดวงใจ (แต่บางทีก็อยากเตะนะ เวลาหนูเถียง)
รักนะ
ปะป๊าป๊อป
โตขึ้นอ่านแล้วช่วยรู้สึกผิดหน่อยนะข้าวฟ่าง
เกือบทุกคืนหนูเป็นอะไรชอบมานอนเบียดป๊าจัง ตอนนี้พื้นที่นอนของป๊าเหลือแค่กว้างไม่เกิน 60 cm. แล้วนะ ริมเตียงด้วย นอนลำบากมากๆๆๆๆๆๆๆๆๆ พลิกตัวก็ยาก เดี๋ยวศอกป๊าก็ไปโดนหน้าหนูหรอก เฮ้อ....
