ผ่านวันเกิดข้าวปั้น(17 มีค) และวันเกิดตัวเรา(24 มีค)มาหลายวันแล้ว เคยตั้งเป้าหมายว่าจะเขียนให้ได้อาทิตย์ละครั้งเป็นอย่างน้อย ... ไม่เคยทำได้ ตอนนี้ข้าวปั้นอายุ1 ขวบแล้ว ดูออกแนวคุณชายอารมณ์ร้อน ^^ ยังพูดป่ะป๊า กับหม่าม๊าไม่ได้ หม่ำๆก้อพูดไม่เป็น แต่เต๊าะลิ้นได้เสียงดังฟังชัด สิ่งที่พูดชัดที่สุดตอนนี้คือเตี๊ยว(เที่ยว) ชัดมาก ตอนเช้ากะตอนเย็นจะชัดมาก ทุกวันนี้จะตื่นประมาณ7โมงเพื่อพาข้าวปั้นไปขี่จักรยานเล่น แล้วก้อไปให้อาม่าป้อนข้าว เสร็จแล้วก็อาบน้ำให้ก่อนที่จะส่งไม้ต่อให้ยายจัดการซะ กว่าจะจบรอบเช้าแบบนี้ก้อปาเข้าไป9 โมงกว่าแล้ว รีบจัดการตัวเองเพื่ิอไปทำงาน รีบปั่นงานให้เร็วเพราะอีกไม่กี่ชั่วโมงต้องเตรียมตัวไปรับข้าวฟ่าง ประมาณบ่ายสามโมงครึ่ง ทั้งๆที่โรงเรียนอยู่ใกล้แต่กว่าจะกลับถึงบ้านก้อล่อเข้าไปเกือบห้าโมงเย็น เพราะคุณหนูเขาต้องขอเล่นในสวนที่โรงเรียนก่อน เอาข้าวฟ่างไปไว้กับอาม่าเหลือเวลาอีกหนึ่งชั่วโมง ทำงานเท่าที่ได้แล้วต้องรีบไปรับข้าวปั้นออกมาเดินเล่น ไม่งั้นปั้นมีโวย มีอยู่วันนึงติดงานขยับตัวไม่ได้โทรบอกให้แม่หมูกลับเร็วมาพาไปเดินเล่น ก็นึกว่าทำตามนั้นเลยนั่งปั่นงานต่อ ปรากฏว่าแม่หมูมาไม่ทัน คุณยายทนเสียงปั้นไม่ไหวเลยต้องพาออกมาเดินแทน ซึ่งเป็นครั้งแรกที่ออกมาเดินตั้งแต่เลี้ยงข้าวปั้นมา ^^ พอประมาณทุ่มนิดๆข้าวปั้นก็ต้องไปอาบน้ำเพื่อเตรียมขึ้นนอน เวลาข้าวปั้นจะเป๊ะมาก ว่าประมาณช่วงนี้ต้องขึ้นนอนแล้วนะ ออกอาการโดยการร้องและให้อุ้มตลอด แต่พอถึงเตียง...นอนอ้าซ่าส์โชว์จู๋เลย กล่อมกันนอน ป๊าหลับก่อนมั่ง ข้าวปั้นก่อนมั่ง ประมาณเกือบสามทุ่มก้อเปลี่ยนผลัดให้แม่หมูกับข้าวฟ่างมานอน ส่วนเราก็ได้เวลากินข้าวเย็น นั่งดูข่าวเนชั่นบ้าง ละครบ้าง หมดจากนั้นก้อไปทำงานต่อถึงประมาณซักตีหนึ่ง หรือถ้าไม่ไหวก้อกลับไปนอน แต่ช่วงนี้งานมันเยอะจนบางครั้งทำถึงตีสาม ตีสี่โน่น แต่ต้องตื่นเช้าเข้าวงจรของข้าวปั้นตามปกติ เฮ้อ...เหนื่อยแบบมีความสุข ถามตัวเอง..พักผ่อนพอไหม?.. ไม่รู้หรอก แต่คิดว่าทำทุกอย่างเท่าที่ทำได้ ตายไปก็ได้นอนยาวเองแหล่ะ(มีคนบอกมา) แรงยังมีที่จะอุ้มลูกอยู่.. ก้อขออุ้มจนกว่าจะอุ้มไม่ไหวแล้วกัน ส่วนข้าวฟ่าง ตอนนี้ขึ้นอนุบาลหนึ่งมาได้สี่วันแล้ว ถ้าตอนนี้จะพาฟ่างเข้าห้องน้องเตรียมอนุบาล เขาจะไม่เข้า เพราะฟ่างบอกว่าฟ่างเป็นพี่อนุบ่ลหนึ่งแล้วนะ แม้แต่ครูองุ่นที่ติดกันแจ ฟ่างยังลืมได้ลงเลย 555 เพราะฟ่างไม่ยอมเข้าห้องน้องเตรียม ตอนนี้ข้าวฟ่างสามขวบกว่าแล้ว ตุลานี้ก้อสี่ขวบ พูดเป็นต่อยหอยสุดกู่ จนครูประจำชั้นยังถามว่าอยู่ที่บ้านคุยเก่งขนาดนี้ไหม? หึหึหึ.. ให้สามสี่เท่าเลย แต่พูดกันรู้เรื่อง อะไรได้ อะไรไม่ได้ คุยกันแบบมีเหตุผลปนติดสินบน เช่นอาบน้ำก่อนจะให้เล่นipad คุยรู้เรื่อง แต่ใช้เวลาเข้าใจกับยอมรับเงื่อนไขนานหน่อย เฮ้อ (ถอนหายใจหนึ่งเฮือก) อากาศช่วงนี้โครตจะร้อน กรุงเทพ อยู่ที่ประมาณ39องศา ดอกกะใบกล้วยไม้ไหม้เลย แดดแรงจริงๆ ดีนะที่เลิกเล่นกอล์ฟ ไม่งั้นมีเป็นลม ^_^" งานตอนนี้เรียกได้ว่าเยอะมากๆ เพราะส่วนใหญ่จะเอาก่อนสงกรานต์ทั้งนั้น อัดกันเข้าไปบางทีเหนื่อยจนแบบไม่อยากทำแล้วก้อมี แต่ความรับผิดชอบต่องานมันก็ต้องมี ต้องทำเต็มที่ทุกงานไป อาจไม่ร้อยทุกเจ้า แต่ทำให้ได้มากสุดทุกคน แรงยังมี เพิ่งอ่านในface book เขาบอกว่าเวลาท้อใจ ให้ไปทะเล... โดดทะเลตาย? ... ไม่ช่ายยยย ให้ไปนั่งฟังเสียงคลื่น ???? มันเข้าฝั่งทีไร จะบอกเราว่า ซู่..ซู่ เออ ..ใครคิดว่ะ เข้าท่า555 ที่จั่วหัวเรื่ิองไว้ว่า จุดเริ่มต้น นั้น ไม่เกี่ยวกะสิ่งที่เล่ามาเลย จุดเริ่มต้น มันเริ่มตรงนี้ต่างหาก ตอนนี้ที่บ้านจะทำร้านอาหารอีกรอบแล้ว ก้อจองพื้นที่เรียบร้อย อยู่ตรงแถวที่ขายอาหารเยอะๆแถวบ้าน (ตรงเซเว่นเก่า) เฮียเมย์ ไปโดยบังเอิญ เพราะแค่อยากรู้ว่าโครงสร้างนี้ใครทำ ก้อไปเจอเจ้าของพื้นที่ คงถูกคอกัน เขาเลยเสนอพื้นที่ที่เขาจะทำ car care ให้ พื้นที่กว้างมาก คิดเดือนละหกหมื่น (ห้องย่อยเล็กๆเขาคิดหนึ่งหมื่น) ซึ่งแบ่งเป็นห้องย่อยได้ประมาณ9ห้อง ตอนนี้โอเคไปแล้ว กำลังตกแต่งอยู่ คาดว่าจะเปิดกลางเดือนหรือไม่ก้อสิ้นเดือน เพราะเฮียเมย์กะบีชมีไปทริปอังกฤษ แต่กว่าจะตกลงว่าทำก้อคุยกันแบบเคร่งเครียดดี คุ้มไม่คุ้ม รอดไม่รอด ใครจะทำ ใครจะเป็นตัวหลัก จะขายอะไร หาใครมาช่วย ฯลฯ ปัญหาเยอะแยะ แต่สุดท้ายก้อมั่นใจกันว่า ลองดู ไม่ลองไม่รู้ เผื่อเจออีกหนึ่งธุรกิจ ตอนนี้ทุกคนก้อช่วยกันเตรียมโน่นเตรียมนี่ ไปซื้อของบ้าง อื่นๆอีกมากมาย แต่ตัวเรายังไม่ได้ช่วยอะไรมากเลย ได้แต่คอยคุยกันแบบครบองค์ ตอนนี้ก้อคงช่วยได้แค่นี้ เพราะงานกับลูก ยังไม่เปิดโอกาสให้เราเข้าไปสัมผัสมากนัก ก้อแบ่งๆกันดูไป เราก้อคงจะเน้น pixel one เป็นหลักต่อไป 5555
