ข้าวฟ่างไปสมัครเรียนที่รัชนีบูล

ถึง..ข้าวฟ่าง

วันนี้แม่หมูพาลูกหมูข้าวฟ่างไปสมัครเรียน ป๊าตามไปติดๆเอารถไปคนละคัน เพราะป๊าต้องกลับมาเคลีย์งานต่อ. วันนี้พาข้าวฟ่างเดินดูในโรงเรียนซะทั่วเลย แล้วหลังจากนั้นก็ให้หม่าม๊าอยู่เป็นเพื่อน    จากเด็กตัวเล็กๆที่ซนไปตามเรื่องวันนี้โตพอที่จะเริ่มไปโรงเรียนแล้ว. มันคงทำใจลำบากช่วงแรกของข้าวฟ่างและป๊า ข้าวฟ่างจะได้เจอสิ่งแวดล้อมใหม่ เพื่อนเยอะๆ ส่วนป๊าอาจจะรู้สึกว่าอะไรมันหายไปเพราะทุกทีจะต้องมีเด็กซนๆมาคอยปีนโต๊ะทำงาน แต่อีกแค่ประมาณสิบกว่าวันเด็กคนนั้นก็จะไปใช้ชีวิตที่แตกต่่างออกไปแล้ว คิดแล้วก็อยากให้ลูกอยู่ใกล้ตลอดแต่มันคงเป็นไปไม่ได้. สมัยก่อนที่ป๊ายังเด็กฐานะที่บ้านไม่ดี อากงข้าวฟ่างยังพยายามส่งให้พี่น้องป๊าทุกคนเรียนให้จบเพราะมันเป็นมรดกที่มีค่ามากที่สุดสำหรับลูก วันนี้ป๊าก็จะทำแบบนั้น. มรดกที่จะติดตัวเราไปทุกที ไม่ว่ามันจะเหนื่อยแค่ไหนเพื่อการศึกษาของข้าวฟ่าง ข้าวปั้น. ป๊ากะหม่าม๊าจะส่งเรียนให้ถึงที่สุดเท่าที่จะทำได้.
รักนะ..
Pa pop

ยิ้มร่าไปกับความสุข

วันนี้จะเป็นวันเริ่มต้นที่ได้นอนที่นอนใหม่ หลังจากที่ผ่านมาอาศัยที่นอนเก่าแข็งๆเป็นที่พักกาย
เที่ยวตั้งใจพาบีชไปซื้อ สุดท้ายซื้อเองดีกว่า อยากให้ลูกนอนที่นอนดีเพราะเราไม่เคยมีในตอนเด็กๆ
แต่ครั้งนี้มีโชคเล็กๆเพราะซื้อที่นอน 6 ฟุต แถม 3.5 ฟุตด้วย สรุปได้นอนสบายทั้งครอบครัว
จะว่าไปอายุจะ40แล้ว เพิ่งจะได้นอนที่นอนดีๆ 5555   แต่ของใหม่นี่มันเหม็นกลิ่นยางพาราไปหน่อย

วันนี้ข้าวปั้นอายุ 9 เดือนแล้ว  ท่าทางจะสุดยอดกว่าข้าวฟ่างในเรื่องดื้อแน่ๆ เฮ้อเด็กมันพลังเยอะ

ช่วงเวลาส่วนตัว (2)

ห้าทุ่มเจ็ดนาที...หลับปุ๋ยกันไปหมดแล้ว. เอารูปข้าวฟ่างมาลงอย่างเดียวเพราะนั่งเขียนในiPad  มันดึงรูปมาไม่ได้ต้องไปเอามาจาก web picasaที่เคยupรูปไว้ เดี๋ยวหาเวลาเอาข้าวปั้นไป upมั่งดีกว่า   รอบที่แล้วเขียนไม่ทันจบดี เจอเจ้าของเครื่องมายึดไปซะ  งั้นเที่ยวนี้ต้องแอบนินทาเจ้าของเครื่องซะหน่อย. ตอนนี้จะเป็นที่สงสัยกันมากเกือบทั้งบ้านว่า ใครมันเอาอะไรให้ข้าวฟ่างกิน ต่อล้อต่อเถียงเก่งมากๆ(เสียงแบบไม่ได้ชื่นชมเลย). วันนี้แหมะเล่าเรื่องฟ่างให้ฟังว่า
อาม่า : ข้าวฟ่าง ๆห้ามไปยกตะกร้าของเล่นนะ แปะไก่ไม่ให้ยกเดี๋ยวแขนใหญ่
ข้าวฟ่าง :  ทำไมถึงห้ามยกล่ะ ๆๆ (ถามไปเรื่อยๆ ไม่ต้องการคำตอบ) งั้นฟ่างลากเอาก็ได้
อาม่า :??  มันไปเอาคำตอบแบบนี้มาจากไหน(ฟ่ะ)
หรือถ้าตอนช่วงค่ำพาขึ้นนอน ด้วยอารมณ์ขี้เกียจอาบน้ำ ข้าวฟ่างก็จะถามตั้งแต่ชั้นล่างว่า "ปะป๊า อันนี้ใช่ชุดนอนมั้ย พร้อมเอามือดึงเสื้อตัวเองให้ดู ฟ่างจะได้นอนเลยไม่ต้องเปลี่ยนชุดใหม่". "ไม่ได้ต้องอาบน้ำก่อน". "แต่น้ำมันเย็ขาวตางประเหนาวนี่". "ข้างบนมีเครื่องทำน้ำอุ่นแล้ว". "ค่อยอาบพรุ่งนี้ก้อได้ข้าวฟ่างง่วงนอนแล้ว" "...(ชักรำคาญ)  (ไม่ตอบแล้ว)"
และเดี๋ยวนี้แถบจะทุกวันทำงาน องค์หญิงข้าวฟ่างจะต้องเสด็จไปเยี่ยมท่านพ่อเขาที่ออฟฟิศตลอด โดยจะบอกอาม่าว่าจะไปหาปะป๊าที่ออฟฟิศ อาม่าก้อไม่ค่อยอยากให้ไป(เคยบอกไปว่าไม่ได้ทำงานเลย). สุดท้ายงัดไม้ตายขึ้นมา ทำน้ำตาปริมๆเหมือนจะร้องไห้แล้วบอกว่า ฟ่างจะไปหาปะป๊า ฟ่างคิดถึงปะป๊า เท่านั้นแหละเป็นได้ไปตลอด. แต่หลังมาเริ่มเปลี่ยนมุขใหม่เพราะอาม่าชอบบอกว่าเดี๋ยวปะป๊าก้อมารออยู่ที่นี่แหละ. "ม่าๆ ฟ่างจะฉี่". "เอ้าถอดกางเกงแล้วเข้าห้องน้ำเร็ว". ไม่ๆๆ ฟ่างจะไปฉี่ที่ออฟฟิศ ให้ปะป๊าพาฉี่". อาม่าไม่ถามไม่ตอบแล้วพาส่งที่ออฟิศเลยดีกว่า เท่านั้นแหละ งานการวางไว้ได้เลย องค์หญิงท่านรื้อกระจุย แต่ก้อมีบางช่วงที่ยอมหัดเขียน กขค นะ เขียนเองประมาณ2ตัวแล้วก้อเรียกปะป๊าตลอด.  ไม่อยากจะบอกเลยว่า ไอ้ช่วงไม่ยุ่งมันก้อไม่เป็นไรนะ จับมือหัดเขียนก้อสามารถทำได้. แต่ไอ้ช่วงยุ่งๆเนี่ยะอยากจะเตะมันออกไปไกลๆเลย(อันนี้คิดจริงแต่ไม่กล้าทำ).  มีเรื่องอีกมากมายที่เล่าไม่หมด วันนี้ยังสามารถจำเรื่องต่างๆได้แต่ถ้าวันหน้าเป็นอัลไซเมอร์คงจะลืมหมด จะพยายามจดมุขข้าวฟ่างมาให้เยอะล่ะกัน จะได้เอามาอ่านทีหลังได้และเอาไว้ให้ฟ่างอ่านตอนโตๆ.  ส่วนข้าวปั้น เราเจอกันทุกเช้าเหมือนเดิม อย่างน้อยต้อง2รอบหมู่บ้าน. ช่วงนี้ตัวแน่นมากๆเลยนะเรา เล่นกินข้าวเช้า ข้าวเย็น แถมต้องตามด้วยนม ไม่งั้นนอนไม่หลับ เออ กินเข้าไปเหอะแต่ขออย่าง นิ้วมือปะป๊ามันใหญ่และเค็มพยายามอย่าแทะเลยไม่ดีหรอก โครตเจ็บนิ้วเลยนะจะบอกให้ทั้งฟันบนฟันล่าง^_^".    See you.

ช่วงเวลาส่วนตัว

ข้าวปั้น...หน้าดุไปมั้ยคร๊าบบ

ข้าวฟ่างกำลังรวบรวมพลังไว้ที่ปลายนิ้ว

นานเท่าไหร่ไม่รู้ที่จะหาเวลานั่งเขียนสิ่งที่ผ่านๆมา เป็นเพราะอะไรก็ไม่รู้ที่ทำไมเราไม่มีเวลา เคยนั่งคิดว่าหาเวลาบันทึกประจำวันสักวันละ15นาทีเขียนได้เท่าไหร่ก้อเท่านั้น หึหึหึ ไม่เคยทำได้ วันนี้พาข้าวปั้นขึ้นมาก่อนแถมหลับตั้งแต่ข้างล่างด้วย จะทำไรดี ลูกก้อหลับ..อาบน้ำดีกว่า เข้าหน้าหนาวบ้าอะไรร้อนชิบเป๋ง อาบไปคิดไปทำไรต่อดี ipad ก้ออยู่กะตัว(ทุกทีข้าวฟ่างจะยึด) เออ นั่งเขียนblogดีกว่า หาเวลาสงบๆอย่างนี้ยากจริงๆ ^_^.   ช่วงนี้รับมือกับงานและลูกค่อนข้างโหดดีเหมือนกัน เริ่มที่ทุกเช้าประมาณตีห้า ตีห้าครึ่ง หกโมง หกโมงครึ่ง เลือกเอาเวลาหนึ่ง(ที่ต้องโดนแน่ๆ) จะต้องพาคุณชายท่านมาเดินรอบหมู่บ้านทุกวัน ไม่ว่าพ่อมันจะเข้านอนตอนไหน คุณชายท่านไม่เคยสน ถึงเวลาเดินเล่น ท่านจะร้องเพลง(แหกปาก)จนไม่สามารถจะทนนอนต่อได้ ...ลุกก้อได้(วะ). ใครมันจะนอนลง ร้องยังกะกวางออกลูก ถ้าเป็นเมื่อเดือนก่อนก้อจะเอาที่อุ้มแบบเป็น belt รัดเดินกอดไปด้วยกัน แต่เดี๋ยวนี้ต้องเอานั่งรถเข็นแทน แบกเดินซักสองรอบคงเข่าเสื่อมก่อนแน่ๆ หนักยังกะถังข้าวสาร เข็นไปเรื่อยๆนั่นแหละรอแดดออกก้อเข้าบ้าน ว่าแต่ก็ดีอย่างทำให้รู้ว่าตอนเช้าๆที่ท้ายหมู่บ้านอากาศดีมาก กลิ่นต้นไม้มันหอมเหมือนอยู่บ้านนอกเลย เข้าบ้านเสร็จเราก็จะมาอาบน้ำกัน^_^ ว่างๆจะถ่ายvdoไว้ให้ข้าวปั้นดูตอนโตซะหน่อย แขนขาดีดเก่งจริงๆช่วงเอาแช่ในอ่างประมาทไม่ได้ไม่งั้นจมๆๆๆ จากนั้นเราก้อจะมาปล้ำกันตอนใส่เสื้อ เกลียดมากๆเลยอีตอนต้องติดกระดุมให้ข้าวปั้น กระดุมเล็ก(ไม่รู้จะเล็กไปไหน) นิ้วเราใหญ่ ข้าวปั้นดิ้น เฮ้ย..ติดไม่ได้โว๊ย ถ้าแม่หมูอยู่ก้อเอาไปให้เขาติดให้เลย ไม่งั้นจะเกิดอาการหงุดหงิดขึ้นมาทันที จากนั้นเราก้อจะนอนกัน คุณชายท่านนอนสบาย ส่วนเราก็สัปหงกไปเรื่อยๆกลัวคุณชายนอนกลิ้งตกโซฟา กิจกรรมภาคเช้าก้อจบ ณ ตอนนี้เอง ส่วนข้าวฟ่างนะเหรอ. ... เดี๋ยวนี้เริ่มจะตื่นสายแล้ว   ช่วงเช้าเลยไม่สำแดงเดชเท่าไหร่. ส่วนข้าวปั้นก็รอยายเขามารับช่วงต่อ(ยกเว้นเสาร์ อาทิตย์ที่ต้องดูต่อเอง).  ....จบรายงานเร็วกว่ากำหนดเพราะเจ้าของเครื่องมันมาป่วนแล้ว

วันแม่2555

วันแม่ผ่านมาอีกรอบ ในรูปเป็นข้าวฟ่าง แต่รูปข้าวปั้นยังไม่ได้เอาลงเพราะipadมันไม่ยอมให้แนบไฟล์ (รูปข้าวฟ่างดึงจากpicasa). ตอนนี้ข้าวฟ่างเกือบจะ 3ขวบแล้ว ส่วนข้าวปั้นอีกไม่กี่วันก้อจะครบ 5เดือนเต็ม โดยทั่วๆไปช่วงนี้ก็ไม่มีอะไรมาก. แค่มีความรู้สึกว่าตัวเองแก่ขึ้นเยอะ(สังเกตุจากสีผม อาการปวดหลังและข้อมือ) เดี๋ยวนี้พอได้ตื่นสายหน่อย(7โมง)เพราะข้าวปั้นยังกลิ้งอยู่บนที่นอนได้ ส่วนข้าวฟ่างก็จะนอนไปเรื่อยๆแต่ถ้าตื่นมาจะมีคำพูดที่พูดก่อนเลยว่า"ฟ่างจะเล่นipad"...เล่นมันแต่เช้าเลย หลังจากตื่นจากนิทราก็เป็นเวลาอาบน้ำของเด็กๆ ตอนนี้ถ้าเลือกอาบน้ำได้ขออาบให้ข้าวฟ่างดีกว่า เพราะหมูน้อยข้าวปั้นมีท่อนแขนท่อนขาอันทรงพลังมากหรือไม่ก้อคิดว่าตัวเองเป็นกุ้ง..ดีดเก่งฉิบเป๋ง ดีดทีจะหลุดมือเอาง่ายๆ วอนจมน้ำซะแล้ว ข้าวฟ่างไม่มีไรมากแค่ขอมีของเล่นเต็มๆอ่างเท่านั้นพอ(แต่ชอบมาแย่งข้าวปั้นอาบ)


ตอนนี้ข้าวฟ่างพูดเก่งมากๆๆๆๆๆๆแถมย้อนเป็นด้วย "ทีป๊ายังทำได้เ

Central. Central

เอารูปเก่าข้าวฟ่างมาลงใหม่
วันนี้พาทั้งหมดไปเซ็นทรัลลาดพร้าวเอารถของเบิร์ดไปรปภ.ให้การต้อนรับดีมากรถอื่นเขาหาที่จอดรถแทบตาย คันของเราแค่มีมากกว่าคันอื่นตรงดาวสามเหลี่ยมหน้ารถ(นอกนั้นก็เหมือนๆกัน มี4ล้อ กระจกหน้าหลังเหมือนๆกันทุกคัน) ทำให้ได้ที่จอดรถเร็วมากโดยการเชื้อเชิญเราเข้าจอดเลยทีเดียว ก็รู้ว่าเขาก้อคงหวังเงินtipพิเศษ ก็ไม่ได้ว่า เขาก้อคงต้องใช้เงินเราก้อต้องการที่จอดรถ เมื่อผลประโยชน์ลงตัวทั้งคู่ มันก้อต้องตกลงไปตามนั้น 555.  วันนี้ไม่รู้เป็นไรหงุดหงิดกับข้าวฟ่างมากๆๆๆแทบจะเตะเลยทีเดียว พยายามใจเย็นก็แล้ว มันไม่ได้ผล เอาให้แม่มันเลยดีกว่า เด็กจะซนไปตามเรื่องตามราว แต่ข้าวฟ่างมันก้อเกินไป วันนี้พาไปเพราะอยากพาลูกออกไปข้างนอกบ้านบ้าง อยากพาไปกินโน่นกินนี่ เพราะที่ผ่านมายอมรับว่าทำแต่งาน วันหยุดก้ออยากพักอยากอ่านหนังสือ แต่พอพาไปแล้วก้อเป็นซะอย่างนี้ ได้แต่ทำใจรอข้าวฟ่างโตก่อนล่ะกัน ส่วนข้าวปั้นถ้าออกนอกบ้านจะไม่ค่อยเท่าไหร่ เจอรถโยกๆก้อหลับ เดินในห้างก้อหลับ แต่อยู่บ้านหลับยากมาก. งง..ง. กลับมาบ้านปวดหัวอยากจะนอน ข้าวฟ่างหลับ ข้าวปั้นตื่น เฮอ..ไม่ได้นอนเลย พอข้าวปั่นจะหลับ ข้าวฟ่างตื่นก้อจะเล่นกะน้อง เราก้อหงุดหงิดอีก กว่าจะให้ข้าวปั้นหลับได้ก้อแย่แล้วนี่ยังจะมาปลุกอีก เลยให้ม่าม้าลากลงไปข้างล่างซะจึงได้นอนสมใจซะที. ก็พยายามบอกตัวเองให้ใจเย็นเรื่องลูก เพราะเด็กมันก้อประเภทpowerเยอะมาก ค่อยๆปรับไปล่ะกัน ถึงอารมณ์ไม่ดีในบางครั้ง แต่ก้อจะพยายามปรับตัวให้ดีขึ้นเรื่อยๆล่ะกันนะ แต่มีข้อแม้ว่าห้ามมากวนประสาทปะป๊าตอนทำงานเด็ดขาดไม่งั้นเจอดีดหึหึชีวิต ณ ตอนนี้ก้อเรื่อยๆทำงานเหมือนเดิม แต่เริ่มพยายามแบ่งเวลาให้ลงตัวมากขึ้น ไม่โหมงานแบบเอาเป็นเอาตายเหมือนแต่ก่อน เพราะถ้างานดีเงินดีแต่ไม่มีเวลาอยู่กับข้าวฟ่างข้าวปั้นก้อไม่มีประโยชน์ ทำงานหนักจนลืมสิ่งที่อยู่ข้างหลัง วันนึงอาจจะหันกลับมาแล้วงงกับตัวเองว่า เฮ้ย..ลูกมันโตขนาดนี้แล้วเหรอ ลูกเดินได้ตอนไหนว่ะ. ถ้าเป็นอย่างนี้แล้วตอนเราแก่ๆไปจะไปนึกถึงลูกตอนเล็กๆได้ไง ใช่ไหม.   จะพยายามบันทึกเรื่องราวไว้เรื่อยๆ เพื่อมาเปิดอ่านตอนแก่ๆ แต่อย่างว่า อารมณ์คนเราไม่เคยแน่นอน อยากเขียนก้อจะเขียนแล้วกันนะ

14 กค55

ฤกษ์งามยามเหมาะที่มานั่งเขียน blog ตอนนี้ข้าวปั้นอายุเกือบจะสี่เดือนแล้ว ก่อนหน้านั้นไม่ได้เขียนเพราะหลายๆอย่างตามที่จะหาเหตุมาอ้างได้ ^_^ ข้าวฟ่างตอนนี้ก็เกือบจะสามขวบแล้ว ยังไม่ได้เข้าโรงเรียนเพราะไม่รู้ว่าจะรีบส่งเข้าไปเรียนเร็วๆทำไม ชีวิตนึงมีช่วงอยู่นิดเดียวที่จะได้อยู่กับลูกแบบมีความสุขมากๆ เพราะเดี๋ยวพอเขาเริ่มโตเขาก็จะเปลี่ยนไปตามวัยคือเริ่มติดเพื่อน ฉนั้นช่วงนี้้เก็บสะสมไว้ก่อนดีกว่า ข้าวฟ่างจะเข้าเรียนต้นเดือนมกราคม2556 เป็นแบบเตรียมอนุบาลซะมากกว่าเรียนสามเดือนแล้วขึ้นอนุบาล ตอนแรกจะให้เรียนใกล้บ้านสุดแต่ค่าเรียนที่ต้องจ่ายประมาณเทอมละไม่ต่ำกว่าห้าหมื่น ก็เลยคิดว่าจะส่งรอดไหมว่ะเนี่ยะเพราะเดี๋ยวมีข้าวปั้นอีกคน ก็ตกปีละสองแสนเป็นอย่างต่ำ คิดไปคิดมา...อย่าเลยดีกว่าให้เรียนตามสภาพฐานะดีกว่า เด็กจะๆได้รู้ด้วยว่าฐานะจริงๆเป็นอย่างไร ก็คงประมาณช่วงมกราเดี๋ยวค่อยมาเขียนต่อ. สภาพปัจจุบัน ณ ตอนนี้.ข้าวฟ่างน่ารักมากกกกกจนบางครั้งน่ารักจนอยากเตะ ไหวพริบความฉลาดยังคงมีให้เห็นเรื่อยๆ เป็นเด็กที่พูดเก่ง.เก่งขนาดลิงหลับไม่ใช่ข้าวฟ่างแน่ ต้องเก่งขนาดลิงมันตายไปเลยดีกว่า พูดได้ไม่มีหยุดแต่ถ้ามีนม ขนม จะหยุดได้ บางครั้งบางทีก็มีตีข้าวฟ่างบ้างเพราะดื้อเอาแต่ใจ หรือบางครั้งชอบกัดนิ้วเท้าข้าวปั้น ช่วงนี้ยังดีหน่อยไม่ค่อยไปตีเด็กคนอื่น ก่อนหน้านี้ไปเล่นที่สวนทีไรเจอเด็กคนอื่น มันหมั่นเขี้ยวมั้งไปตีหรือดึงแขนเขาแรงๆ.หลังๆเลยเอาไปสวนน้อยลงหรือเอาไปเล่นกับเด็กที่โตกว่า แต่มีวันนี้แสบจริงๆไปGolden placeกับแหมะกับข้าวฟ่าง ตอนกำลังจะกลับมีเด็กวิ่งสวนขึ้นมาข้าวฟ่างมันยกเท้าจะเตะเขาเฉยเลย ไปโรงเรียนจะขนาดไหนฟ่ะคงไม่พ้นโดนครูเรียกไปบอกว่าลูกคุณชอบแกล้งเด็กคนอื่นนะคะ ตายแน่ๆ ช้วงนี้ข้าวฟ่างชอบดูYouTubeมากดูผ่านIPadนั่นแหละ ดูการ์ตูนไปตามประสาเด็กๆ ดูจนข้าวฟ่างจะพูดภาษาสเปนได้แล้วมั้ง เห็นทีไรดูภาษานี้ทุกทีแล้วก็จะมีคำพูดแบบในการ์ตูนไปคุยกะอาม่าด้วย วัยกำลังมีภาษาเป็นของตนเอง(อ่านเจอในหนังสือ)ทำไมไม่เป็นภาษาอังกฤษหว่า..เฮ้อ ด้านภาษานอกจากภาษาที่ตัวเองสร้างขึ้นมาตอนนี้ก็พอได้กับภาษาอังกฤษ A-Z ได้จากYouTubeนั่นแหละแต่เป็นลักษณะท่องหรือร้องเพลงแทน+ศัพท์ภาษาอังกฤษง่ายๆที่พอเห็นในชีวิตประจำวัน ไม่ต้องเก่งสุดกู่ก็ได้นะลูก แค่สามารถเอาตัวรอดให้ได้ในสังคมอย่างนี้ก็เก่งแล้ว และต้องไม่ทำให้ใครเดือดร้อนOKไหม? ส่วนข้าวปั้น..วันนี้พาไปโรงบาลจุฬาไปฉีดวัคซีน และชั่งน้ำหนักได้ 7kgs.เกือบเกินมาตราฐาน ขนาดกินแต่นมแม่ยังขนาดนี้ ถ้าเป็นนมกระป๋องเมื่อไหร่..อ้วนแน่ๆ ทุกๆวันนี้Papaจะต้องตื่นมาตอนเช้าประมาณหกโมงเพื่อจะมาอุ้มข้าวปั้น(Mamaตื่นก่อนประมาณตีห้า)เนื่องจากข้าวปั้นชอบมากที่จะตื่นแต่เช้า ถ้าตื่นแล้วนอนเล่นต่อก็ไม่น่าจะมีปัญหาใช่ไหม แต่นี่ทำไมต้องร้องลงไปข้างล่างด้วย อุ้มอยู่ข้างบนก็ร้องตลอด พอลงข้างล่างปุ๊ปหยุดปั๊ป บางวันต้องพาออกไปเดินเล่นด้วย..เฮ้อ ถามPapaบ้างสิว่าอยากเดินหรือเปล่า^_^ คืนไหนPapaนอนตีสามตีสี่ก้อไม่มีข้อยกเว้น พอกลางคืนช่วงทุ่มกว่าก็จะร้องขึ้นมาข้างบนห้องนอน เหมือนกันกะรอบเช้าเลย ช่างเป็นเด็กที่ตรงเวลามากนะเวลาไปเรียนให้มันได้อย่างนี้ล่ะกัน ตอนนี้ข้าวปั้นจ้ำม่ำมากเป็นเด็กอารมณ์ดีมากคนหนึ่งและเริ่มยิ้มเก่งกับหลายๆคน ยิ้มทีมีซาลาเปาติดข้างแก้มตลอด แต่โตขึ้นท่าทางจะเป็นขาใหญ่ได้สบายๆเลยเพราะขาเบ้อเร่อเลยแถมเตะเก่งชิบเป๋ง ดึกๆจะได้ยินเสียงดังตุบตุบเป็นเสียงยกเท้าแล้วทิ้งลงบนเตียง มันไม่ดังเลยนะแค่มันทำให้Papaตื่นได้ เอาเลยลูกทำไรแล้วสบายทำไปโล้ด555 ก่อนจบนึกขึ้นได้ว่าใกล้เวลาข้าวฟ่างจะตื่นมากินนมอีกรอบแล้ว ขอเขียนไว้ให้หนูอ่านหน่อยเหอะ เวลาอยู่กับMamaแล้วสามารถกินนมเก็บขวดแล้วเอาขวดน้ำมากินเองได้ทำได้เองทั้งหมด แต่พออยู่กะPapaทำไมทำไม่เป็นซักกะอย่าง กินนมหมดขวดก้อจะบอกว่า"โบ๋เบ๋"แล้วก็ถือขวดนมชูขึ้นจนกว่าPapaจะไปเปลี่ยนให้ ทำไรไม่เป็นเลย ลำเอียงนี่หว่า 55555.. See u again

-_-"

16 มค 55

ผ่านปีใหม่มา 2 อาทิตย์แล้ว อารมณ์กลับมาเป็นคนทำงานมันเริ่มตั้งแต่ต้นปีเลยทีเดียว เปิด มาวันที่ 4 งานเข้าตรึมจนถึงวันนี้ เรียกว่า งานเยอะๆๆ^__^ ชอบ... ปีที่แล้วปิดยอดได้ 18 ล้าน มากสุดตั้งแต่เปิดบริษัทมา 5555 เปิดมาจะสิบปี ทำได้แค่นี้ แต่ถ้ามองอีกมุม 10 ปี ทำรายได้มาน่าจะเกือบ 100ล้านแล้วนะ (แล้วเงินมันไปไหนหมดฟร่ะเนี่ยะ) นึกจะเขียนบันทึกตั้งแต่ต้นปี ก็ขี้เกียจไปเรื่อยๆ วันนี้ยังนั่งทำงานอยู่ก็เลยเอาซะหน่อย( 00.48 น.) ตอนนี้ข้าวฟ่าง 2 ขวบกว่าแล้ว ดื้อเป็นลิง และเถียงเก่งมากกกกกก บางทียังมีอารมณ์โมโหข้าวฟ่างบ้างเลย ถ้าไม่จำเป็นก็จะไม่ตีมือ หลังๆมาเดินหนีลูกเลยดีกว่า 555...
กิจกรรมข้าวฟ่างตอนนี้ไม่มีอะไรมาก เพราะโยนไปให้ยาย กับอาม่าดูแลแทน ส่วนเราทำงานอย่างเดียว ขออีกไม่กี่ปีล่ะกันที่จะทำงานหนักๆแบบนี้ ไม่งั้นตายแน่ๆ
ปีใหม่.....มีอะไรใหม่?......ไม่มี แค่ข้ามปีเก่ามาหนึ่งวันมันคงไม่สามารถเปลี่ยนอะไรได้มากมายนักหรอก ปีนี้เฉยๆไม่ได้ไปไหน นอนอยู่บ้านสบายกว่า นั่งดู TV ไปเรื่อยๆ .... ตอนนี้หม่าม๊าท้องโตมากขึ้นแล้ว ประมาณ 6เดือน อีกไม่นานน้องข้าวฟ่างก็จะลืมตาดูโลกแล้วประมาณช่วงเมษานี้เอง ............ ง่วง ขี้เกียจเขียนแล้ว เอาไว้ต่อคราวหน้าล่ะกัน see u