^____^ มาแล้ว...น้องข้าวฟ่าง

เมื่อวานได้รับข่าวดี ข้าวฟ่างกำลังจะมีน้องแล้ว ^___^
กำลังใจเต็มเปี่ยม เพื่ออนาคตของข้าวฟ่างและน้องข้าวฟ่าง
ว่าแต่เอาชื่อขึ้นต้นด้วยข้าวอีกดีหรือเปล่า
ช่วงนี้งานเข้าตรึมอีกแล้ว ไม่ได้เจอพวกพี่บู้เลย
ขนาดตั้งเป้าว่าจะไปไดร์ฟกอล์ฟอาทิตย์ละ 2 วัน ตอนนี้ขอเปลี่ยนเป็นปีละ 2 ครั้งแทน
เรื่องออกรอบ ไม่ต้องพูดถึง 555

พรุ่งนี้จะพาหม่าม๊าไปฝากครรภ์ที่โรงบาลราชวิถี ฝากกะหมอคนเดิม

ดีใจๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

...

แป๊ปเดียวเริ่มต้นเดือนสิงหาซะแล้ว วันเวลาผ่านไปเร็วมากจนอดคิดไม่ได้ว่าวันนึงมี 24 ชั่วโมงจริงหรือ ตุลาที่จะถึงนี้ข้าวฟ่างจะอายุ 2 ขวบแล้ว อีก1ปีก็เริ่มที่จะเข้าเรียนแล้วนะคุณหนู^__^
ช่วงที่ผ่านมาไม่ได้นั่งเขียนด้วยเหตุผลเดิมๆ งานเยอะ(ก็เยอะจริงๆนะ) แต่ก็พยายามหาเวลามาเล่นกับข้าวฟ่างนะคะ แล้วป๊าก็มานั่งทำงานอีกทีตอนหนูหลับเช่นตอนนี้..แต่ขอนั่งเขียนถึงหนูก่อน ช่วงนี้หนูเป็นยังไง...? ดูเอาทุกเย็นต้องมีคูลท์ 1 ขวด บางวันป๊าพาไปซื้อที่เซเว่นหนูปรี่ไปหยิบเลยพอจะจ่ายตังส์คนขายจำได้บอกว่าเมื่อกี้ก็ซื้อไปกินแล้วนี่ค๊ะ ความแตกแต่ป๊าก็ซื้อให้นะ ใส่ถุงถือเพลินกลับบ้านม่าแล้วก็เข้าตู้เย็นเก็บไว้กินวันถัดไป 555 หนูลืมว่าซื้อคูลท์มา
มีอยู่วันนึงป๊าอารมณ์ดี เห็นว่าไม่ได้พาไปไหนเลยๆพาไปโลตัสจะให้กินไอติม Swensen ซะหน่อยกะว่าวันนี้หนูต้องหม่ำเต็มที่แน่ๆ เอาฟร่ะ นานๆให้ลูกกินซะที สั่งมาเรียบร้อย ไอติมอยู่ตรงหน้าแล้วหนูก็ชี้เอาๆ แต่ไม่ใช่ไอติมแต่เป็นแก้วน้ำเอามาตักน้ำกินเล่น ป๊าพยายามให้กินไอติมหนูก็ไม่สน ป๊าก็ยังพยายามให้กินอีกทีแต่ไม่เป็นผล กินเองก็ได้ กินกะหม่าม๊า 2 คน คราวหน้าจะพาไปใหม่นะ

ช่วงนี้งานค่อนข้างยุ่ง แต่ก็ไม่เท่ากับช่วงที่นอนตี4 บ่อยๆหรอกนะ แต่ก็ยังล่อไปตี2กว่าแบบค่อนข้างถี่ ตอนนี้นอกจากงานPrint แล้วป๊าเริ่มหัดทำงานที่เกี่ยวกับไม้ด้วย อย่างตัวล่าสุดที่ทำเป็นโต๊ะไว้ Demoของเล่น ขายพร้อมงาน InkJet ซะเลยได้ราคาดีด้วย ฝีมือในการทำไม่เท่าไหร่ เพราะเริ่มหัด งานเลยออกมาธรรมดา แต่ต้องพยายามทำให้ได้ "ลองทำแล้วล้มไม่เสียใจ แต่จะเสียใจที่ล้มเพราะไม่ได้ลองทำ" เอาใจช่วยป่ะป๊านะๆๆๆๆๆๆ

รักหนูกะหม่าม๊าทีสุดเลย จากคนที่ไม่เคยรักเด็กเลย ไม่ชอบเสียงเด็กร้องไห้ ได้ยินแล้วหงุดหงิด ชีวิตนี้เพื่อตัวเราเองเท่านั้น ฯลฯ...วันนี้มีหนูขึ้นมา สิ่งต่างๆที่เคยเป็นกลับหายไปอย่างน่างงๆ การได้คุยได้กอด ฯ ทำให้ป๊ารู้ว่า หนูคือดวงใจที่สำคัญจริงๆ เมื่อวันนึงเรามีพร้อม ไม่ว่าจะเป็นเรื่องความรัก ความอบอุ่น หรือฐานะ เราจะแบ่งปันสิ่งเหล่านี้ไปให้คนอื่นๆด้วยกัน หนูอาจโชคดีที่เกิดเป็นลูกป๊า เกิดมามีค่อนข้างพร้อม มีอีกหลายคนเกิดมาไม่มีอย่างหนู ไม่กี่วันที่ผ่านมาช่วงตี1-2 ป๊ากำลังกลับจากไปทำงานที่ห้างแฟชั่นไอส์แลนด์แถวๆรามอินทรา ขับรถออกมาเห็นแม่ลูกคู่หนึ่งกำลังช่วยกันเก็บขวดพลาสติก เด็กคนนั้นอายุประมาณหนูเลย ทำให้คิดว่าลูกเรานอนหลับสบาย แต่ลูกคนอื่นกำลังเก็บขวดพลาสติก แค่นี้ก็ทำให้ป๊าคิดว่าหนูโชคดีกว่าใครๆเขาแล้ว แต่อีกมุมเราก็อาจเป็นคนโชคร้ายก็ได้ถ้าเอาตัวเองไปเทียบกับคนที่มีมากกว่าเราเป็นร้อยๆเท่า จงภูมิใจในสิ่งที่เราเป็นและเป็นเรา นอนหลับฝันดีนะ