วันศุกร์ที่ 13 สิงหาคม พ.ศ. 2553

วันแม่ปีแรก




ปีนี้แม่วัวได้ทำหน้าที่แม่ เป็นปีแรก เข้าใจแล้วว่าความรักที่ยิ่งใหญ่ รักโดยไม่มีข้อแม้ เป็นยังไง


หม่าม้าคนนี้จะเฝ้าคอยดูแลหนูให้เติบโตเป็นเด็กที่มีความสุข หม่าม้าไม่คาดหวังให้หนูต้องเป็นเด็กเรียนเก่ง เพอร์เฟค แค่ให้หนูได้เติบโตเป็นคนดี มีความสุขก็เพียงพอแล้วจ๊ะ


วันนี้หม่าม้าพาข้าวฟ่างไปวัดไถ่ชีวิตโค-กระบือที่วัดราชโอรส ให้หนูเข้าวัดบ่อยๆ หนูจะได้เป็นเด็กดี บุญรักษานะจ๊ะลูก

วันจันทร์ที่ 9 สิงหาคม พ.ศ. 2553

....



นั่งดูรูปเก่าๆของข้าวฟ่างแล้วมีความสุขมากกกกก ได้เห็นพัฒนาการมาเรื่อยๆ ดีนะที่ถ่ายเอาไว้ เพราะถ้าอาศัยแค่สมองจำภาพเก่าๆคงจะลืมบางช่วงบางตอนเป็นแน่ วันนี้ก้อเริ่มต้นของการที่ข้าวฟ่างอายุครบ 10 เดือน จากเ็ด็กตัวน้อยๆในอ้้อมแขนที่ช่วยเหลือตัวเองไม่ได้กลายมาเป็นเด็กที่เริ่มจะหัดเดิน หัดยืน คงอีกไม่นานเราก็คงได้พูดคุยกันแล้วนะ แม้ว่าตอนนี้หนูจะขี้โวยวายไปหน่อยก็ตาม แต่ช่วงอารมณ์ดีก็มีให้เห็นบ่อยๆเหมือนกัน อีก 2 วันก็เป็นวันแม่แล้วหนูคงยังไม่รู้ความหมายของวันนี้ แต่แม่วัวคงเข้าใจความหมายได้เป็นอย่างดีเลยล่ะ

อีกนานกว่าข้าวฟ่างจะรู้ภาษา
เมื่อโตแล้วอ่านข้อความข้างล่างนี้ล่ะกันนะ

อุ่นใดๆ โลกนี้มิมีเทียบเทียม อุ่นอกอ้อมแขนอ้อมกอดแม่ตระกอง

รักเจ้าจึงปลูก รักลูกแม่ย่อมห่วงใย ไม่อยากจากไปไกล แม้เพียงครึ่งวัน

* ให้กายเราใกล้กัน ให้ดวงตาใกล้ตา ให้ดวงใจเราสองเชื่อมโยงผูกพัน

อิ่มใดๆ โลกนี้มิมีเทียบเทียม อิ่มอกอิ่มใจ อิ่มรักลูกหลับนอน

น้ำนมจากอก อาหารของความอาทร แม่พร่ำเตือนพร่ำสอน สอนสั่ง

** ให้เจ้าเป็นเด็กดี ให้เจ้ามีพลัง ให้เจ้าเป็นความหวังของแม่ต่อไป ใช่เพียงอิ่มท้อง

ที่ลูกร่ำร้องเพราะต้องการไออุ่น อุ่นไอรัก อุ่นละมุน ขอน้ำนมอุ่นจากอกให้ลูกดื่มกิน

ศิลปิน : ศุ บุญเลี้ยง
เพลง : อิ่มอุ่น

วันอังคารที่ 3 สิงหาคม พ.ศ. 2553

ข้าวฟ่างเดินสายทำบุญ












แม่วัวขอเขียนต่อจากเจ้าของฟาร์มนะ


จากที่เจ้าของฟาร์มได้เขียนไว้ว่าข้าวฟ่างไปทำบุญกับที่บ้านคุณยายที่สิงห์บุรีนั้น ก็ต้องรีบตื่น
เพราะคุณยายโทรมาตามตอนเกือบ 8 โมง ซึ่งวันนี้ข้าวฟ่างตื่นสาย เพราะต้องไปให้ทันก่อนเพล ก็เลยต้องรีบกันหน่อย เอาข้าวไปกินบนรถ ข้าวฟ่างกินได้เยอะเลย อี๊หลินเช่าพระมาใหม่เลยให้คุณยายแกะมาแขวนในรถ คุณยายก็เลยคล้องคอข้าวฟ่างเพื่อเป็นศิริมงคล ดูแล้วเหมือนเด็กผู้ชายเล่นพระไหม แล้วคุณยายก็เล่น ฮ.นกฮูกตาโต(ท่องก. ไก่ ถึง ฮ. นกฮูก) ข้าวฟ่างก็เลยอมยิ้มตลกท่าทางคุณยาย
ถึงวัดก็ถวายอุปกรณ์กีฬาให้เจ้าอาวาส เพื่อนำไปให้เด็กนักเรียน (ในวัดนั้นเป็นโรงเรียนด้วย)

ขากลับแวะกินข้าวที่อยุธยา ข้าวฟ่างก็อารมณ์ดี คงชอบออกไปเที่ยวขึ้นรถก็หลับสบาย

วันอาทิตย์ที่ 1 สิงหาคม พ.ศ. 2553

วันว่าง


วันนี้ตื่นไปส่งแม่วัวกะข้าวฟ่างแต่เช้าไปสิงห์บุรีกะทางคุณยายและอาอี๊หลิน สองพ่อลูกนอนกันอยู่สบายๆดันมาปลุกให้ตื่นแบบเร่งด่วน เลยงงๆเอ๋อๆกันทั้งพ่อทั้งลูก กลับจากส่งเสร็จเราจะทำอะไรดีหว่าท่าทางจะว่าง เหอๆๆๆ มีเวลาส่วนตัวกะเขาบ้างแล้วสิเรา ว่าแล้วก้อลุยเลย....วันนี้ตั้งใจจะเคลีย์ต้นไม้ให้จบ ทำไปได้สักพักโอ้แดดแรงเอาไว้ตอนเย็นดีกว่า เปลี่ยนไปเก็บกวาดหน้าบ้านให้เรียบร้อยแทนน่าจะดี ร่มด้วย (โดยส่วนตัว เวลาว่างคือการได้จัดการเก็บกวาดไอ้ที่รกๆให้มันดูสะอาดๆ) ว่าแล้วจัดหน้าบ้านไปก็เตะแมว(เขี่ยเอานะ)เล่นไปด้วย มันอยู่มากี่เดือนแล้วล่ะเนี่ย ช่วงบ่ายๆแม่บ้านลงมาทำความสะอาดชั้นล่าง เราก้อได้ขึ้นไปชั้นสองแล้วไปนั่งทำกรง(คอก)ข้าวฟ่าง ทำเพิ่มจากเดิมโดยติดแถบฟองน้ำักันหัวกระแทกด้านนอกด้วย(ทำไมไม่อยู่แต่ข้างในล่ะ อุตส่าห์ทำแบบปลอดภัยให้)นั่งทำไปเรื่อยๆจนข้าวฟ่างกลับมาแล้ว เราก็อเลยหนีไปทำต้นไม้ต่อจากเมื่อเช้า ซื้อกระถางมาเป็นชาติได้ฤกษ์ปลูกซะที หมดวันอีกแล้ว พรุ่งนี้ต้องทำงานแล้ว รู้สึกเหมือนยังไม่ได้พักเลย เฮ้อ...เหนื่อยดี (แต่อยู่กะแม่วัวกะข้าวฟ่างแล้วมีความสุขม๊ากมาก รักทั้งคู่เลย แต่แอบเทใจให้ลูกเยอะกว่านิ๊ดดดดนึง) ^____^