วันจันทร์ที่ 22 ธันวาคม พ.ศ. 2557

ใกล้สิ้นปี 57แล้วววว

21 ธค. 57  วันนี้วันเกิดเปิ้ลkku จัดส่งstickerดอกไม้ในLineไปให้เรียบร้อยแล้ว วันนี้ไปดูหนังกะbenzมา น่าจะเป็นเรื่องแรกในรอบ5-6ปีนี้ (ตั้งแต่มีลูกน่ะแหละ) เอาเด็กๆฝากไว้กับหลิน นานๆมาดูทีก็ดีเหมือนกันนะ พรุ่งนี้ก็จะเข้าweekที่2ที่ข้าวปั้นเริ่มไปโรงเรียน จริงๆจะให้เริ่มต้นมค. แต่ที่รร.รัชนีบูลที่ฟ่างเรียนจะปิดกิจการเดือนมีนาคม58 เลยต้องรีบเอาเข้าไปเร็วขึ้น เพราะเวลาขึ้นอ.1จะได้ปรับตัวได้ ตอนนี้ทำเรื่องย้ายโรงเรียนเรียบร้อยแล้ว ไปต่อที่ รร.โชคชัย ตรงก๋วยเตี๋ยวพริกสด ทั้งสองคนเลย หมดไปประมาณแสนสองกว่าๆ  เฮ้อออออ ตังค์ที่เก็บมาเกลี้ยงเลย ปีนี้เวรคืนกรรมธรรม์ไป2ฉบับ เพราะต้องลดค่าใช้จ่ายลง ดีที่เทอมสองของฟ่างขอค่าเทอมจากออฟฟิศได้ ไม่งั้นล่ะ...ตายแน่กรูรูรู เหอๆๆ   ตอนนี้ฟ่าง5ขวบ ปั้นจะ3ขวบ ตีกันทุกวัน ^^ ส่วนมากไอ้ตัวน้องชอบแกล้งพี่มัน ปั้นรู้เรื่องขึ้นเยอะมาก คุยกันรุ้เรื่อง(แถมกวนบาทา) ส่วนฟ่างก็เจ้าหญิงมากๆ เริ่มมีอาการงอนให้เห็นเป็นระยะๆ หน้าตาหนูแสดงออกมาชัดมาก ^^  ก็อยากเป็นพ่อที่สามารถซื้ออะไรให้หนูได้ทุกอย่างน่ะ แต่ความจริงมันไม่ใช่ เพราะเงินไม่พอเรื่องอื่นจำเป็นกว่าของเล่นนะ (โตไปจะได้รู้ว่าทำไมไม่ซื้อให้) แต่ของเล่นสองคนรวมกันป๊าว่าโคตรเยอะเลยโดยเฉพาะปั้น มีรถเกือบร้อยคันแล้วล่ะ  แต่ที่เด่นๆของปั้นตอนนี้เลยคือการตอบยี่ห้อรถ ตอบได้แทบจะทุกยี่ห้อจริงๆ บางยี่ห้อบอกรุ่นได้อีก เคยทดสอบตอนกลางคืนขับตามรถไกลๆหน่อยแบบมองไม่เห็นLogoรถ แล้วถามว่ารถอะไร...ปั้นมันตอบได้ เอ่อ อาจมั่ว ลอง3-4ครั้ง มันตอบได้อีก เชื่อแล้วว่าจำได้ เลยลองถามว่าปั้นี้ได้ไง .."ก็ดูไฟท้ายยยไง้ง้" จะเชื่อมันดีมั้ยล่ะ เหอๆๆๆ   เมื่อวาน ปั้นล้มหน้าผากทิ่มเข้าไปโดนสันโต๊ะ เกือบแตกเห็นแนวเลือดวิ่งมาเลยและบวมขึ้นขึ้นอย่างเร็วมาก โอ๊ย ลูกกรู...อีกแล้วเหรอ เจ็บแทนเลย ค่ำๆมาพอดีอยุ่คนเดียวเลยเอาหัวโขกไปที่สันโต๊ะดูมั่ง เจ็บฉิบหาย นึกถึงตอนปั้นโดนเลย เฮ้อ..ถ้าเจ็บแทนได้ขอแทนเลย  
ตอนนี้ตี2  เพิ่งจัดบ้านเสร็จ เอาคอกข้าวปั้นออกแล้ว จัดชั้นลอยใหม่ ให้ดูกว้างๆรับปีใหม่^^  ไปนอนละ รักฟ่าง รักปั้นนะ

ลืม....รักแม่ฟ่างแม่ปั้นด้วยนะ ^^ คราวหน้าไปดูหนังกันอีกเน๊อะ

วันศุกร์ที่ 14 พฤศจิกายน พ.ศ. 2557

วันที่แสน.....

ช่วงนี้พระศุกร์เข้าพระเสาร์แทรก งานติดขัดตลอด แถมร่างกายช่วงนี้แย่ลงกว่าที่คิด หลังเริ่มมีอาการปวดมากกว่าเดิม เมื่อวานลองไม่กินยา ผลออกเลยรู้สึกปวดหลังมากขึ้น ตอนนี้ต้องใช้เข็มขัดแชมป์โลกช่วยรัดหลัง  เฮ้ออออ  จะเป็นหนักกว่านี้ไหมว่ะ  แต่จะโทษใครได้นอกจากตัวเอง จัดเวลาไม่เป็น ไม่มีช่วงออกกำลังกาย  ไม่มีช่วงที่ได้ไปชาร์ตแบตตัวเองเหมือนคนอื่นๆ ผูกต้วเองอยู่กับงาน คงต้องหาเวลาบ้าง  สายตาก็เปลี่ยนไประดับนึงแล้ว ใส่แว่นตลอด  ชีวิตตอนโตนี่มันยากกว่าตอนเด็กเยอะเลย  ตอนนี้เริ่มถอนประกันบางตัวออกเพราะเงินเริ่มไม่พอ ขนาดไม่ได้ไปเที่ยวยังเงินฝืดขนาดนี้ เซ็ง  แต่ยังดีที่บริษัทช่วยออกค่าเทอมฟ่างให้ ถ้าไม่ช่วยก็ตายแน่ ค่านม ค่ารักษาพยาบาล ค่ากิน ค่าเรียนพิเศษ ฯลฯ ยิ่งปีนี้ตัวเราเองเข้า รพ.หลายครั้งด้วย .. บ่นๆๆๆๆๆๆ เพราะไม่รู้จะคุยกะใคร  แต่ก็ดีใจที่ยังมีข้าวฟ่าง ข้าวปั้น ทำให้รู้สึกว่าเราต้องไหวตลอด ดีใจที่มีหนูทั้งสองคนนะ ^^

วันศุกร์ที่ 3 มกราคม พ.ศ. 2557

New Year 2557

ผ่านมาแล้ว 3 วันกับการเริ่มต้นปีใหม่ ความรู้สึกปลายปีต่อเนื่องมาปีใหม่เป็นอะไรที่หลากหลายมาก สุข ทุกข์ รู้สึกดี รู้สึกแย่ๆ ปนเปกันไปหมด กับเด็กๆก็โตขึ้นตามวัย ซนเหมือนลิงและพูดเก่ง(มาก)