เขียนถึงสาวน้อย

ไม่ได้เขียนถึงข้าวฟ่างนานเหมือนกัน เพราะตอนนี้สนใจแต่เรื่องน้ำท่วม ก่อนหน้านั้นก็สนใจแต่งาน ตอนนี้พยายามสร้างเวลาช่วงเย็นให้ข้าวฟ่าง โดยพาไปขี่จักรยานรอบหมู่่บ้าน เพราะช่วงงานเยอะไม่ค่อยได้ส่งข้าวฟ่างเข้านอน ก็จะหาเวลาเพิ่มขึ้นให้ได้นะ ^___^

ช่วงนี้เริ่มมีท่าทางประหลาดๆออกมาตอนจะถ่ายรูป เช่นทำเป็นไม่มองกล้อง โพสท่า ทำหน้าตลกๆ... ไม่รู้ไปเอามาจากไหนแต่ก็สนุกดี และตอนนี้อายุ 2 ขวบกว่าแล้ว(ครบเมื่อ 6 ตค 54) รู้ภาษามากขึ้น นอกจากร้องเพลงได้ จำแม่น พูดเป็นนกแก้ว ยังเถียงและต่อรองเป็นอีก บางครั้งล่อซะจนป๊ามึนตึ๊บแบบว่าใครสอนมัน(ว่ะ) บางทีอาม่าก็สอนภาษาจีนให้เป็นคำๆ เช่น เจี่ยะปึ่ง เจี่ยะม้วย เจี่ยะจุ้ย และคำอื่นๆ ก็ไปเอาคำเขามาผสมกัน เช่น ช่วงที่เห็นคนอื่นเขากินสเลอปี้ที่seven ด้วยความอยากกิน+ร้อนวิชาที่อาม่าสอน เลยพูดว่า "ฟ่างจะเจี่ยะจุ้ยสเลอปี้ง่ะ" อาม่าฟังแล้วก็งงและขำ เลยได้มาเป็นรางวัล 1 ถ้วย

ล่าสุด ด้วยความคะนองวิ่งด้วยความเร็วแต่ขาขี้เกียจยกขึ้น เลยได้แผลที่หน้ามา1ชุด เห็นม่าหม๊าบอกว่าเอาหน้าลงเต็มที่ เฮ้อ...เห็นแผลแล้วทำป๊าหงุดหงิดไปทั้งวันเลย ไม่ได้ห่วงเรื่องสวย แต่เจ็บแทนมากกว่า ก็บอกแล้วว่า หนูคือดวงใจ (แต่บางทีก็อยากเตะนะ เวลาหนูเถียง)

รักนะ

ปะป๊าป๊อป

โตขึ้นอ่านแล้วช่วยรู้สึกผิดหน่อยนะข้าวฟ่าง

เกือบทุกคืนหนูเป็นอะไรชอบมานอนเบียดป๊าจัง ตอนนี้พื้นที่นอนของป๊าเหลือแค่กว้างไม่เกิน 60 cm. แล้วนะ ริมเตียงด้วย นอนลำบากมากๆๆๆๆๆๆๆๆๆ พลิกตัวก็ยาก เดี๋ยวศอกป๊าก็ไปโดนหน้าหนูหรอก เฮ้อ....

มดหนีน้ำ

วันเวลาผ่านไปเรื่อยๆโดยไม่หยุดพักหรือหยุดแวะเหมือนรถประจำทาง เผลอแป๊ปเดียว Blog นี้ไม่ได้เขียนประมาณ2 เดือน ข้อแก้ตัวมีเพียบ ..เดี๋ยวพรุ่งนี้เขียนบ้าง..งานเยอะบ้าง..ต้องรอมีอารมณ์ในการเขียน..ฯลฯ แล้วแต่จะเลือกว่าเป็นข้อไหน หัวข้อ"มดหนีน้ำ"ตั้งไว้เพื่อบอกกับตัวเองว่า ครั้งหนึ่งปี2554 น้ำท่วมกรุงเทพทั้งเมือง(แม้ตอนนี้จะยังไม้ครบ) เริ่มตั้งแต่ที่นครสวรรค์ .. อยุธยา .. ปทุมธานี .. รังสิต และกทม. โดยท่วมทั้งเมืองโดยเฉพาะในตัวจังหวัดเรียกได้ว่าปิดจังหวัดนั้นๆไปเลย เมื่ออาทิตย์ที่แล้วหนีน้ำไปปากช่อง เพราะไอ้ศูนย์ ศปภ. มันบอกว่าน้ำจะมาถึงที่ๆเราอยู่ ไปอยู่ 4 วัน นั่งดูแต่ข่าว...เบื่อสิ มันไม่เหมือนพักร้อนเพราะต้องคอยตามสถานการณ์ตลอด ตอนนี้เลยกลับเข้ามาทำงานต่อดีกว่าน้ำยังมาไม่ถึง แต่ก็ใกล้ๆแล้วล่ะ ประมาณเกือบๆโชคชัย4 คราวนี้จะรอจนน้ำมาแล้วค่อยอพยพใหม่อีกทีดีกว่า อีกนิดเดียวแท้ๆงานปีนี้กำลังรุ่งอยู่ดีๆดันมาสะดุดกับวารีพิฆาตซะงั้น เฮ้อ...ช่วงต้นปีปากดีไปหน่อยหรือเปล่าว่า ต้องเร่งทำยอดขายให้เยอะและเร็ว เพราะกลัวปลายปีเกิดมีเหตุการณ์อะไรขึ้นมาจะลำบาก แล้วมันก็มีจริงๆ ช่วงเสื้อแดงเผาบ้านเผาเมือง ก็ยังพอทำได้ แต่เจอน้ำทั้งกทม...เสร็จเลย ก็ทนกันไปก่อน คนลำบากกว่าเรามีเยอะ พลังใจไม่หมดพลังกายก็ไม่หมดเช่นกัน

นั่งอ่านข่าว กทม.สามารถระบายน้ำได้วันละ 7 ลบ.ม แต่น้ำที่ขังใน กทม. มีประมาณ 150 ลบ.ม นั่งคำนวนคร่าวๆว่ากี่วันจะหมดล่ะ สงสัยเป็นเดือน เพราะมันน่าจะมากกว่า 150 ลบ.ม ตามที่ข่าวบอก (ดูรูปแผนที่)

อันนี้ไม่รู้ที่ไหน แต่ที่แน่ๆ น้ำเต็ม

น้ำล้อม กทม. เหมือนหัวข้อ มดหนีน้ำ สีฟ้าๆคือน้ำที่มาจากนครสวรรค์ อยุธยา แล้ว กทม.จะเหลือเรอะ (กรุงเทพ คือสีเหลืองอ่อน เหลืองแก่)

ภาพน้ำท่วมในสนามบิยดอนเมือง นี่ขนาดที่่ดอน แล้วที่ลุ่มล่ะ??? (ภาพวันที่ 6 พย 54)

ภาพถนนหน้าเมเจอร์รัชโยธิน แถวบ้านลาดพร้าว

ไม่มีรถวิ่ง เพราะน้ำลึกประมาณ 1 เมตร เรือวิ่งกันมันส์

^____^ มาแล้ว...น้องข้าวฟ่าง

เมื่อวานได้รับข่าวดี ข้าวฟ่างกำลังจะมีน้องแล้ว ^___^
กำลังใจเต็มเปี่ยม เพื่ออนาคตของข้าวฟ่างและน้องข้าวฟ่าง
ว่าแต่เอาชื่อขึ้นต้นด้วยข้าวอีกดีหรือเปล่า
ช่วงนี้งานเข้าตรึมอีกแล้ว ไม่ได้เจอพวกพี่บู้เลย
ขนาดตั้งเป้าว่าจะไปไดร์ฟกอล์ฟอาทิตย์ละ 2 วัน ตอนนี้ขอเปลี่ยนเป็นปีละ 2 ครั้งแทน
เรื่องออกรอบ ไม่ต้องพูดถึง 555

พรุ่งนี้จะพาหม่าม๊าไปฝากครรภ์ที่โรงบาลราชวิถี ฝากกะหมอคนเดิม

ดีใจๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

...

แป๊ปเดียวเริ่มต้นเดือนสิงหาซะแล้ว วันเวลาผ่านไปเร็วมากจนอดคิดไม่ได้ว่าวันนึงมี 24 ชั่วโมงจริงหรือ ตุลาที่จะถึงนี้ข้าวฟ่างจะอายุ 2 ขวบแล้ว อีก1ปีก็เริ่มที่จะเข้าเรียนแล้วนะคุณหนู^__^
ช่วงที่ผ่านมาไม่ได้นั่งเขียนด้วยเหตุผลเดิมๆ งานเยอะ(ก็เยอะจริงๆนะ) แต่ก็พยายามหาเวลามาเล่นกับข้าวฟ่างนะคะ แล้วป๊าก็มานั่งทำงานอีกทีตอนหนูหลับเช่นตอนนี้..แต่ขอนั่งเขียนถึงหนูก่อน ช่วงนี้หนูเป็นยังไง...? ดูเอาทุกเย็นต้องมีคูลท์ 1 ขวด บางวันป๊าพาไปซื้อที่เซเว่นหนูปรี่ไปหยิบเลยพอจะจ่ายตังส์คนขายจำได้บอกว่าเมื่อกี้ก็ซื้อไปกินแล้วนี่ค๊ะ ความแตกแต่ป๊าก็ซื้อให้นะ ใส่ถุงถือเพลินกลับบ้านม่าแล้วก็เข้าตู้เย็นเก็บไว้กินวันถัดไป 555 หนูลืมว่าซื้อคูลท์มา
มีอยู่วันนึงป๊าอารมณ์ดี เห็นว่าไม่ได้พาไปไหนเลยๆพาไปโลตัสจะให้กินไอติม Swensen ซะหน่อยกะว่าวันนี้หนูต้องหม่ำเต็มที่แน่ๆ เอาฟร่ะ นานๆให้ลูกกินซะที สั่งมาเรียบร้อย ไอติมอยู่ตรงหน้าแล้วหนูก็ชี้เอาๆ แต่ไม่ใช่ไอติมแต่เป็นแก้วน้ำเอามาตักน้ำกินเล่น ป๊าพยายามให้กินไอติมหนูก็ไม่สน ป๊าก็ยังพยายามให้กินอีกทีแต่ไม่เป็นผล กินเองก็ได้ กินกะหม่าม๊า 2 คน คราวหน้าจะพาไปใหม่นะ

ช่วงนี้งานค่อนข้างยุ่ง แต่ก็ไม่เท่ากับช่วงที่นอนตี4 บ่อยๆหรอกนะ แต่ก็ยังล่อไปตี2กว่าแบบค่อนข้างถี่ ตอนนี้นอกจากงานPrint แล้วป๊าเริ่มหัดทำงานที่เกี่ยวกับไม้ด้วย อย่างตัวล่าสุดที่ทำเป็นโต๊ะไว้ Demoของเล่น ขายพร้อมงาน InkJet ซะเลยได้ราคาดีด้วย ฝีมือในการทำไม่เท่าไหร่ เพราะเริ่มหัด งานเลยออกมาธรรมดา แต่ต้องพยายามทำให้ได้ "ลองทำแล้วล้มไม่เสียใจ แต่จะเสียใจที่ล้มเพราะไม่ได้ลองทำ" เอาใจช่วยป่ะป๊านะๆๆๆๆๆๆ

รักหนูกะหม่าม๊าทีสุดเลย จากคนที่ไม่เคยรักเด็กเลย ไม่ชอบเสียงเด็กร้องไห้ ได้ยินแล้วหงุดหงิด ชีวิตนี้เพื่อตัวเราเองเท่านั้น ฯลฯ...วันนี้มีหนูขึ้นมา สิ่งต่างๆที่เคยเป็นกลับหายไปอย่างน่างงๆ การได้คุยได้กอด ฯ ทำให้ป๊ารู้ว่า หนูคือดวงใจที่สำคัญจริงๆ เมื่อวันนึงเรามีพร้อม ไม่ว่าจะเป็นเรื่องความรัก ความอบอุ่น หรือฐานะ เราจะแบ่งปันสิ่งเหล่านี้ไปให้คนอื่นๆด้วยกัน หนูอาจโชคดีที่เกิดเป็นลูกป๊า เกิดมามีค่อนข้างพร้อม มีอีกหลายคนเกิดมาไม่มีอย่างหนู ไม่กี่วันที่ผ่านมาช่วงตี1-2 ป๊ากำลังกลับจากไปทำงานที่ห้างแฟชั่นไอส์แลนด์แถวๆรามอินทรา ขับรถออกมาเห็นแม่ลูกคู่หนึ่งกำลังช่วยกันเก็บขวดพลาสติก เด็กคนนั้นอายุประมาณหนูเลย ทำให้คิดว่าลูกเรานอนหลับสบาย แต่ลูกคนอื่นกำลังเก็บขวดพลาสติก แค่นี้ก็ทำให้ป๊าคิดว่าหนูโชคดีกว่าใครๆเขาแล้ว แต่อีกมุมเราก็อาจเป็นคนโชคร้ายก็ได้ถ้าเอาตัวเองไปเทียบกับคนที่มีมากกว่าเราเป็นร้อยๆเท่า จงภูมิใจในสิ่งที่เราเป็นและเป็นเรา นอนหลับฝันดีนะ

ช่วงว่าง

เมื่อคืนนี้เป็นคืนแรกที่ได้นอนเร็วกว่าปกติ 2 ชั่วโมง 2 อาทิตย์กว่าแล้วที่นอนเกือบตี4 ทุกคืนเนื่องจากงานเยอะมาก ไหนจะต้องทำแบบให้ลูกค้า ถ้ากราฟฟิกทำไม่ทันแน่ๆเพราะบางครั้งเขาแค่อยากดูคร่าวๆ งานที่่ทำทุกวันนี้หลายคนบ่นกันมากว่าราคาไม่ดีลูกค้าต่อกันกระหน่ำ ทำงานได้ๆกำไรนิดหน่อยแต่ถ้าพลาดหมายถึงติดลบ หลายคนคิดว่าการทำธุรกิจส่วนตัวสบายกว่าเป็นลูกน้อง แต่สิ่งที่ต่างกันมากนอกจากเรื่องความรับผิดชอบแล้วยังต้องเป็นเรื่องที่ต้องคิดว่าทำอย่างไรให้ธุรกิจตัวเองอยู่รอดและอยู่นาน อะไรดีๆในตัวต้องควักออกมาใช้ให้หมด ช่วงนี้เล่นกับข้าวฟ่างน้อยลงเพราะมรสุมงานที่กระหน่ำเข้ามา Starbucks 2 Promotion, Dunkin 2 Promotion, AI BON PAIN ก็อีก 2 Promotionเช่นกัน ไม่รวมถึงBMCL รถไฟใต้ดินที่ฉลองครบรอบ 7 ปี(แต่ปีนี้พิกเซลวันได้ทำด้วย) , Nichiworld เปิด OPEN House จัดงานกันสนุก, วังเด็ก เอา cars2 (หนังการ์ตูน)เข้ามาทำตลาด ฯลฯ (ชักจะเยอะ) ทั้งหมดเอาในเวลาใกล้เคียงกัน เลยต้องจัดเป็นกะซะเลย เบริด์Print ถึงเช้าแล้วเด็กมาทำต่อ Clearไปได้หลายตัวแต่ก็มีเข้ามาอีกเรื่อยๆช่วงนั้แปลกงานเข้ามามากผิดปกติ ขอให้เป็นอย่างนี้อีกซักหน่อยเถอะเพราะเดี๋ยวมีเลือกตั้งแล้วไม่รู้บ้านเมืองจะเป็นไงอีกเกิดเผาเมืองขึ้นมาอีกรอบล่ะเสร็จแน่ๆต้องรีบโกย 555 ช่วงนี้ป๋าป๊าก็พยายามที่จะหยุดงานช่วงเย็นเพื่อพาข้าวฟ่างมาขี่จักรยานเล่นทำได้บ้างไม่ได้บ้าง ส่วนตอนก่อนหนูนอนปาป๊าก็พยายามที่จะกลับมาส่งหนูนอน เพื่อไม่หนูรู้สึกว่ามีแค่หม่าม๊า หนูนอนหลับนั่นก็คือเวลาทำงานของป๊าต่อไปอีก หนูข้าวฟ่างก็อดทนหน่อยนะทุกสิ่งทุกอย่างที่ทำ ณวันนี้ไม่ใช่เพื่อตัวป๊าแล้ว เพื่อหนูทุกอย่าง นางฟ้าตัวน้อย... คืนนี้หม่าม๊าไปกินเลี้ยงส่งเพื่อนที่ทำงานป๊าเลยมาพาหนูนอนก็แอบงีบเป็นพักๆกลัวหลับยาวเดี๋ยวหม่าม๊ามาไม่ยอมปลุก ป๊าต้องไปทำงานต่อ แต่ช่วงรอหม่าม๊าก็มานั่งเขียนบันทึกเรื่องราวช่วงนี้ดีกว่า(ยิ่งหาเวลายากๆ) เลิกสนใจเรื่องงานมาคุยเรื่องหนูดีกว่า ช่วงนี้เป็นช่วงที่หนูเลียนแบบเก่งมากเกือบทุกๆอย่างที่หนูสามารถทำได้ เริ่มเป็นเด็กเจ้าอารมณ์ในบางครั้ง เริ่มจำได้ว่าใครมีผลประโยนช์กับหนู เช่น ไปหาแปะเมย์เพราะปะเมย์ชอบแอบให้ขนม หาเจ็กเบิร์ดเพราะเขาพำไป 7-11 ซื้อคูลท์ๆๆ(ยาคูลท์)ให้กินบ่อยๆ หาอากงเพราะชอบเปิดคอมให้หนูดู อาม่าชอบอุ้ม เยอะแยะไปหมด แถมช่วงนี้หนูบ้าช้างมาก...อะไรที่เป็นช้างชอบจริงๆ ไม่จะในห้องนอน ตรงที่นั่งดูทีวีหรือกระทั่งห้องน้ำ
โดยแต่ละตัวมีชื่อทุกตัว ห้องนอนก็เป็นก้านกล้วย ในห้องน้ำเป็นเกะกะ..
ป๊า : "ฟ่างอาบน้ำกับใคร..
ข้าวฟ่าง: กับช้าง ช้างเกะกะ..
ป๊า : เกะกะสีอะไร..
ข้าวฟ่าง :จี๋ฟ้า
หลังๆมาเริ่มพาโขลงมาด้วย เช่นช้างเขียว ช้างส้ม (ว่างๆจะถ่ายรูปมาให้ดู) แต่สงสัยไหมว่าทำไมช้างชื่อเกะกะ ช้างเกะกะมันเป็นช้างฟักบัวสีฟ้า แล้วหนูเอาไปเล่นน้ำด้วยตอนที่คุณยายอาบให้ ยายก็บ่นว่าเกะกะเพราะอาบน้ำหนูไม่สะดวก(ช้างเกะกะจริงๆ) หนูก็เลยจำคำยายมาเีรียกเป็นชื่อช้างซะ มีอะไรอีก..คิดก่อน..
อ้อ..ช่วงนี้เป็นช่วงShow เก่งของหนู คำพูดสุดฮิต "ฟ่างเอง"คือจะทำเองห้างใครจับ "ฟ่าง..ทำไม่เป็น"ก็จะตอบทันที "เป็นๆ"ถ้าไม่ได้ก็จะร้องแถมป๊าแย่งคืนก็ไม่ได้อีก แต่ที่ห้ามไม่ได้เลยคือการกิน ไม่รู้หิวมาจากไหน หรือกลัวใครแย่งกินหนูจะยัดๆๆๆเข้าไปในปากให้มากที่สุด เคี้ยวได้ไม่ได้เป็นอีกเรื่อง ยังไม่จบ ยังมีอีกเยอะ ค่อยๆเอาออกมาแฉ ^__^ เอาไว้อ่านตอนโตนะว่าตอนเด็กๆหนูเป็นยังไง
แต่ไม่ว่ายังไงหนูก็เป็นนางฟ้าของป๊าตลอดเวลา ยอมรับว่าเวลาเหนื่อยจากงานแล้วกลับมาเห็นหนูนอนหลับแล้วเข้าไปหอมหนู แค่นี้ความเหนื่อยทั้งหลายก็เบาลงมาก พลังใจเพิ่มมากขึ้นพร้อมที่จะสู้ใหม่อีกครั้ง
นอนหลับฝันดีดีนะ

จัดหนักในหนึ่งวัน "-_-

จันทร์ 30 พค.54

เสาร์ที่ผ่านมาพาข้าวฟ่างไปฉีดวัคซีนที่รพ.จุฬาป้องกันโรคเยื่อหุ้มสมองอักเสบ โดนไปอีกหนึ่งเข็ม พยาบาลยังไม่ทันฉีดยาเลยร้องไห้ซะแล้ว จนฉีดเสร็จก็ยังร้องโทนเสียงเดิมเลยไม่รู้ว่าร้องเพราะกลัวหรือว่าเจ็บกันแน่
วันนี้แต่งเป็นนางฟ้าองค์น้อยๆ มีปีกด้านหลังด้วย Setนี้หม่าม๊าจัดไปประมาณ 6-700 มั๊ง คนชมทั้งโรงบาลเลย ^__^ แต่ 6-700 บาทยังจัดไม่หนัก วันอาทิตย์เลยพาไปซื้อจักรยานมาคัน ยี่ห้อเฟสสัน ชื่อที่คุ้นเคยแต่เด็กๆ แต่ราคาไม่เด็ก ทรงรถแบบทรงผู้หญิงขี่กัน ล่อไป 3,500 บาท อืมมมม.. จะให้ข้าวฟ่างนั่งด้วย ต้องติดออฟชั่นสักหน่อย...ที่นั่งเด็ก ตอนแรกคิดว่าไม่น่าแพง พลาสติกล้วนๆ option นี้อีก 1,700 บาท...เหงื่อเริ่มตก โห..เบ็ดเสร็จปาไปห้าพันสอง ได้ลดร้อยนึง *__* เอาก้อได้ฟ่ะ แต่ก้อดีร้านเขามาส่งให้ ที่จริงยี่ห้ออื่นก้อมีแต่ดูแล้วไม่โดนเหมือนของเกรด เอ กับ บี ก่อนซื้อจักรยานแวะไปดูตู้เสื้อผ้าให้ยายข้าวฟ่าง ดูที่อินเด็กซ์ ตู้ละเป็นหมื่นทั้งนั้น ไปดูแถวลาดพร้าวดีกว่าเพราะไม่ซีเรียสเรื่องคุณภาพขนาดอินเด็กซ์ ได้ราคามาเหลือ 3,500 บาทเออถูกลงเยอะ เลยกลับมาซื้อตอนเย็น โดนไปอีก 3,500 บาท เหลือบไปเห็นเก้าพนักพิง น่าจะเอาไปไว้บนห้องนอน(เอาไว้ทำงาน ฯลฯ) โดนไปอีก 1,500 บาท(ของมีตำหนินิดหน่อย ลดจาก 2พันกว่า)
สรุปเสาร์อาทิตย์จัดไปหมื่นนึง เงินสดด้วย เดือนนี้เงินเดือนหายไปหนึ่งในสามแล๊วววววว ช่างมัน ราคานี้ยังซื้อตู้เสื้อผ้าอินเด็กซ์ยังไม่ได้เลยสักตู้ โลกนี้มีแต่ด้านบวก เย้ๆๆๆๆๆ

ย้อนวันเก่าๆ นั่งดูVDO ข้าวฟ่าง

นั่งเปิดรูปภาพเก่าๆ ช่วงข้าวฟ่างยังเล็กๆ ในใจก้ออมยิ้มไปด้วย เห็นเขาค่อยๆเติบโตขึ้นมาเรื่อยๆ ภูมิใจที่หนูแข็งแรงนะนางฟ้าตัวน้อยของป๊า (เวลานอนหลับน่าร๊ากกกกกกก) ^__^

เรื่อยๆเปื่อยๆอีกแล้ว

ช่วงนี้บ้าอ่านสามก๊ก ซื้อมา2ปี เพิ่งเริ่มอ่าน
เลยไม่มาบันทึกชีวิตเลยตู
ผ่านสงกรานต์มาหลายวันแล้ว ไม่ได้ออกไปต่างจังหวัดเพราะขี้เกียจแย่งกันกิน แย่งกันเที่ยว
กรุงเทพโล่ง แต่ในห้างคนเยอะ พาข้าวฟ่างไปแต่ที่พาราไดซ์ ศรีนครินทร์
ช่วงนี้เริ่มที่จะเรียกชื่อตัวเองได้แล้ว เช่น อันนี้ของใคร.. อันนี้ของฟั่ง(ออกเสียงยังไม่ยาวก็เลยเป็นฟั่ง)
เริ่มหัดดู You tube ที่เป็น สอน ABC Song ก้อเริ่มๆเป็นบางคำ(แล้วแต่อารมณ์)
....
....
ช่วงนี้เดือนเมษายน ถ้าเป็นเมื่อก่อน จะเป็นเดือนที่ร้อนอิบอ๋าย
แต่ณ ปัจจุบัน ไม่ร้อนอย่างอดีต เพราะ ในหนึ่งวันจะมี 3 ฤดู
เช้า แดดออก(ร้อน) เที่ยงฝนตก กลางคืน อากาศเย็น-หนาว
ต้องปรับตัวให้เร็วเหมือนกิ้งก่า
หรือสิ่งที่เกิดเป็นผลมาจาก สึนามิที่ญี่ปุ่น แล้วก้อ แผ่นไหวที่พม่ากับภาคเหนือหว่า
รุ่นข้าวฟ่าง คงมีหิมะเป็นแน่แท้ แล้วจะนอนถอดเสื้อไงล่ะเนี่ยยยยย

หันไปดูหม่าม๊า กะ ข้าวฟ่างนอน...ทำไมหนูเอาส้นเท้าไปให้หม่าม๊าดมซะงั้น
เข้าขั้นโรคจิตหรือเปล่าข้าวฟ่าง เมื่อคืนก็เอาเท้าขยี้หัวป๊าแล้วถึงจะนอนได้
ตอนเล็ก..ทำก็น่ารักนะ โตขึ้นมาถ้ายังทำก็โดนเตะแน่ๆ

ว่าแล้วไปนอนมั่งดีกว่า

กลับมาแล้ววว

กลับจากปากช่องผ่านมาทางเขาใหญ่ กะจะพาข้าวฟ่างไปเดินเล่นบนนั้น ที่ไหนได้หลับตั้งแต่ก่อนขึ้นเขา จนกระทั่งลงเขาเลี้ยวมาถึงรังสิตจึงตื่น นอนนานมาก นี่ถ้าซิ่งๆแบบวัยละอ่่อนสงสัยถึงบ้านกรุงเทพก็ยังไม่ตื่น
ไปเที่ยวนี้ไม่ได้ถ่ายรูปเลย อากาศที่ปากช่องออกจะร้อน แต่บนเขาใหญ่เย็นสบาย แอร์ไม่ต้อง ขับรถเปิดกระจกเลยดีกว่า นานๆจะได้อากาศแบบบริสุทธิ์ แอร์เปิดที่ไหนก็ได้ เอาไว้ไปใหม่ ไปเที่ยวนี้พอกลับมากอทอมออาการที่เจ็บ อึดอัดที่หน้าอกหายไปเลย เหมือนลืมไปเลยว่าเป็นอยู่นะ ....สงสัยไม่พ้นเรื่องความเครียด เอาว่ะลุยกันใหม่ เป็นอีกก็เดี๋ยวไปปากช่องอีก เหอๆๆๆ

ว่าจะกินเนื้อเปื่อยตามหัวข้อก่อนหน้านี้ ก็อดอีก เที่ยวนี้ได้กินข้านเหนียวหน้าเนื้อแทน...สุดดดยอดดด

ช่วงนี้ข้าวฟ่างเป็นยังไง.....
คุยเก่ง.. เก่งมากๆๆๆๆๆ ร้องเพลง เต้น สื่อสารกันรู้เรื่องแต่หนูพูดกลับมาไม่ได้เท่านั้นเอง แต่ที่โดดเด่นมากที่สุดคือ ข้อต่อรอง งงล่ะสิ พูดไม่ได้แต่ต่อรองเป็น เดี๋ยวจะหาวิธีอัก VDO ไว้เป็นหลักฐาน คือว่าถ้าหนูไม่ถูกใจใครหรือไม่อยากยุ่งกะใคร ใครที่มาเล่นด้วยหนูจะไม่สนเลย แถมขู่เขาอีกต่างหาก ฮึ ฮึ(เสียงไม่พอใจ) แถมถ้าโดนอุ้มก็จะร้องพร้อมทำตัวลู่ลง แล้วใครล่ะจะได้อุ้ม?? คำตอบ..ใครก็ได้ที่มีของกิน แค่บอกว่ามีของกิน หรือจะพาไปกิน หรือขออุ้มก่อนเดี๋ยวให้กิน แค่นี้แหละหนูยอมเป็นพวกเดียวกะเขาทันที เขาหมายถึงทุกคนรวมทั้งปะป๊าและม่าหม้าด้วย เฮ้อ เอาเถอะ น่ารักซะอย่างทำไรก็ไม่ผิดหรอกเน๊อะ

ง่วง..จะเที่ยงคืนแล้วไปเปลี่ยนผ้าอ้อมลูกดีกว่า จะได้นอนซะที

เรื่อยเปื่อยไปเรื่อยๆ แล้วพรุ่งนี้เราจะไปกินก๋วยเตี๋ยวเนื้อเปื่อยปากช่อง

ห่างหายไปเรื่อยเลยเนื่องจากข้ออ้างเยอะ
วันนี้เลยต้องเข้ามาซะหน่อย ตอนนี้ตีสองครึ่ง ยังนอนไม่ได้เพราะเพิ่งกินมาม่าไปเดี๋ยวท้องอืด ต้องรอย่อยซึ่งเป็นความทรมานอย่างหนึ่งหลังเสพสุขกับการกินเพราะง่วงแต่นอนไม่ได้ พรุ่งนี้เช้าตั้งใจจะไปปากช่องแต่เช้า จะทำสำเร็จไหมหนอ???? ที่ผ่านมาออกเกือบเที่ยงตลอด ต้องออกไปพักสมองบ้างเนื่องจากค่อนข้างเครียดกะงานและลูกน้อง(มันไม่ได้ดั่งใจ "*_*") ปีนี้ตั้งเป้าว่าต้องทำยอดให้ได้ 15ล้าน ปีที่แล้วได้แค่ 11 เองยอดต้องเพิ่มเพราะถ้าทำถึง จะได้เบาเรื่องค่าใช้จ่ายในบ้าน แต่ตอนนี้เพิ่งเริ่มเดือนสามเอง ระยะทางยังอีกไกล ก้อท้าทายดี เปิดบริษัทมาเคยได้สูงสุดแค่14ล้านเอง ต้องสู้ๆๆๆ ๆ ว่าแล้วข้าวฟ่างรีบโตจะได้ช่วยป๊าหาลูกค้า ช่วงนี้กำลังดีลกับโลตัสอยู่ ไม่รู้จะได้หรือเปล่า ถ้าได้ก็ดีเลยฐานลูกค้าจะได้กว้างขึ้น เอาไว้ลุ้นกันต่อไป ม่าหม้าเอาใจช่วยด้วยนะ ^_^

บ่นเรื่องงานแค่นี้พอละ

รูปนี้เป็นบ้านที่ปากช่อง เป็นบ้านเดี่ยวอยู่แถวหน้ากองวัคซีน ตั้งแต่เกิดที่ปากช่อง จนถึงวันนี้เพิ่งมีบ้านเป็นของครอบครัวตัวเองก็วันนี้แหล่ะ ก่อนหน้านั้นก็เช่าเขาอยู่ไปเรื่อยๆจนหลายคนคิดว่าเป็นบ้านตัวเอง ภาพนี้ถ่ายก่อนตรุษจีนปีนี้ ..... ง่วง ไปนอนดีกว่า จบแบบดื้อๆอย่างนี้แหละ เย้ๆๆๆๆมีบ้านหลังที่สี่แล้วอีกแค่หนึ่งหลังก็ครบตามเป้าที่เคยฝันไว้

ซินเจียยู่อี่ ซินนี้ฮวดไช้

ปีที่ 2 ของข้าวฟ่างที่อั่งเปา แต่พิเศษตรงที่ได้เป็นอาหมวยสมใจหม่าม๊า ปีนี้ข้าวฟ่างมีชุดจีน 3 ชุดเลยค่ะ ชุดสีแดงแปะไก่ซื้อให้ ชุดสีชมพูสด อี๊หลินซื้อให้ส่วนชุดกางเกงชมพูอ่อน หม่าม๊าซื้อเอง กางเกงแพร ข้าวฟ่างเอามาใส่นอนได้อีก เพราะชอบที่เป็นผ้าแพรเย็นๆค่ะ กพ.นี้ข้าวฟ่างก็ครบ 1 ขวบ 4 เดือนแล้วเร็วจังเลย ข้าวฟ่างรู้จักอะไมกขึ้นเริ่มอยากจับช้อนกินข้าวเอง เดินได้คล่องขึ้น รู้จักว่าถ้าจะฉี่ต้องลงจากเปล เดี๋ยวเปียก ปี่นี้ข้าวฟ่างก็ได้อั่งเปาพอสมควร หม่าม๊าเอาฝากแบงค์ให้แล้วจ๊ะ ช่วงนี้อากาศเปลี่ยน ข้าวฟ่างตัวร้อน แล้วเริ่มมีน้ำมูก ก็ต้องคอยดูแล หายไวๆนะจ๊ะ ช่วงนี้อ้อนหม่าม๊าน่าดู ถ้าเห็นอยู่ด้วยก็ต้องมานัวเนียตลอดเลย และชอบให้อ่านนิทานและร้องเพลงให้ฟัง ถ้าไม่ใช่เพลงที่อยากฟังก็จะบอกไม่เอาอีก เฮ้อ รู้มากจริงๆ ช่วงนี้ เสาร์ อาทิตย์ต้องมีกิจกรรมให้ข้าวฟางออกนอกบ้าน ไม่งั้นป่วนเหลือเกิน ช่วงนี้เที่ยวบ่อย เดี๋ยวปากช่อง ดี๋ยว หัวหิน เดี๋ยวตลาดน้ำอัมพวา เดินสายทัวร์จริงๆ แต่ข้าวฟ่างก็สนุกร่าเริงมาก ไว้ถ้าว่างๆ จะหาโปรแกรมใอก แต่ต้องหายป่วยก่อนนะจ๊ะ

เที่ยวๆๆๆ...หัวหิน

ศุกร์-อาทิตย์ที่ผ่านมา พาข้าวฟ่างและแม่วัวไปเที่ยวกะพี่บู้-ทิพย์,ป้อม-เหน่ง พักที่Intercontinental อีกรอบ(รอบแรกไปตุลา 53) รอบนี้ได้ที่พักราคาถูก แถมอาหารเช้าสุดดดยอดดด นอน 1 คืนเพราะอีกคืนไปพักที่ เฌอ (รีสอร์ต) ที่อยู่ช่วงระหว่างชะอำกะหัวหิน บรรยากาศเป็นไง ไปดูที่รูปภาพกันเองที่http://picasaweb.google.com/poppixelone

ข้าวฟ่างเดินได้แล้วค่ะ

หม่าม๊าเองค่ะ

ห่างหายกับการเขียนบล็อก เพราะมัวแต่วิ่งไล่จับข้าวฟ่างอยู่ ข้าวฟางเดินได้แข็งมากขึ้นหรือเรียกว่าวิ่งก็ได้ ตอนนี้รู้เรื่องขึ้นเยอะ บอกว่าไม่เอาเวลาไม่อยากได้อะไรแล้วก็เอามือผลักออก เวลาใครจะอุ้มแล้วข้าวฟ่างไม่อยากให้อุ้มก็จะเบี่ยงตัวหนี แต่พอเขาบอกมีขนมแล้วถือถุงขนมข้าวฟ่างก็จะเปลี่ยนใจให้อุ้มทันที และพร้อมที่จะทำตามคำสั่งเช่นหอมแก้ม (ตะกละจริงอันนี้คงเหมือนป่าป๊า) เรียกป๊า,ม๊า,ปลา,แปะ ชัดเจน

ข้าวฟ่างกินเก่งมาก กล้วยทีละ 3 ลูก น้ำส้ม 5 ออนซ์ และข้าว 3 มื้อ นมกลางวัน 2 มื้อ กลางคืน 3-4 มื้อ ตอนนี้น้ำหนัก 9 โล เริ่มอุ้มไม่ไหวแล้ว วันหยุดต้องได้ออกไปเที่ยวนอกบ้านจะอารมณ์ดีมาก ถ้าอยู่บ้านจะหงุดหงิด เวลากลางวันข้วฟ่างไม่ค่อยสนใจหม่าม๊าหรอกเพราะสนใจกับคนอื่นที่จะพาไปเที่ยว แต่พอกะดึกก็ไมเอาใคร จะเอาแต่หม่าม๊า เพราะเวลาจะเข้านอนต้องมีหม่าม๊ามาเล่นกันก่อนนอนและต้องนอนเป็นเพื่อนข้างๆ

ข้าวฟ่างเป็นเด็กอารมณ์ดีมากเพราะมีแต่คนเล่นด้วยท้งวันแต่ออกจะเอาแต่ใจเวลาใครขัดใจ อันนี้ต้องโดนดุบ้างนะคะ โตขึ้นจะได้เป็นเด็กดี ข้าวฟ่างชอบร้องเพลงและก็เต้นโยกไปมา ใครๆเห็นข้าวฟ่างเป็นหลงรักทุกคนเลย หม่าม๊ากะป่าป๊าก็รักหนูมากขึ้นทุกวันเลยเหมือนกันค่ะ