วันจันทร์ที่ 7 มีนาคม พ.ศ. 2554

กลับมาแล้ววว

กลับจากปากช่องผ่านมาทางเขาใหญ่ กะจะพาข้าวฟ่างไปเดินเล่นบนนั้น ที่ไหนได้หลับตั้งแต่ก่อนขึ้นเขา จนกระทั่งลงเขาเลี้ยวมาถึงรังสิตจึงตื่น นอนนานมาก นี่ถ้าซิ่งๆแบบวัยละอ่่อนสงสัยถึงบ้านกรุงเทพก็ยังไม่ตื่น
ไปเที่ยวนี้ไม่ได้ถ่ายรูปเลย อากาศที่ปากช่องออกจะร้อน แต่บนเขาใหญ่เย็นสบาย แอร์ไม่ต้อง ขับรถเปิดกระจกเลยดีกว่า นานๆจะได้อากาศแบบบริสุทธิ์ แอร์เปิดที่ไหนก็ได้ เอาไว้ไปใหม่ ไปเที่ยวนี้พอกลับมากอทอมออาการที่เจ็บ อึดอัดที่หน้าอกหายไปเลย เหมือนลืมไปเลยว่าเป็นอยู่นะ ....สงสัยไม่พ้นเรื่องความเครียด เอาว่ะลุยกันใหม่ เป็นอีกก็เดี๋ยวไปปากช่องอีก เหอๆๆๆ

ว่าจะกินเนื้อเปื่อยตามหัวข้อก่อนหน้านี้ ก็อดอีก เที่ยวนี้ได้กินข้านเหนียวหน้าเนื้อแทน...สุดดดยอดดด

ช่วงนี้ข้าวฟ่างเป็นยังไง.....
คุยเก่ง.. เก่งมากๆๆๆๆๆ ร้องเพลง เต้น สื่อสารกันรู้เรื่องแต่หนูพูดกลับมาไม่ได้เท่านั้นเอง แต่ที่โดดเด่นมากที่สุดคือ ข้อต่อรอง งงล่ะสิ พูดไม่ได้แต่ต่อรองเป็น เดี๋ยวจะหาวิธีอัก VDO ไว้เป็นหลักฐาน คือว่าถ้าหนูไม่ถูกใจใครหรือไม่อยากยุ่งกะใคร ใครที่มาเล่นด้วยหนูจะไม่สนเลย แถมขู่เขาอีกต่างหาก ฮึ ฮึ(เสียงไม่พอใจ) แถมถ้าโดนอุ้มก็จะร้องพร้อมทำตัวลู่ลง แล้วใครล่ะจะได้อุ้ม?? คำตอบ..ใครก็ได้ที่มีของกิน แค่บอกว่ามีของกิน หรือจะพาไปกิน หรือขออุ้มก่อนเดี๋ยวให้กิน แค่นี้แหละหนูยอมเป็นพวกเดียวกะเขาทันที เขาหมายถึงทุกคนรวมทั้งปะป๊าและม่าหม้าด้วย เฮ้อ เอาเถอะ น่ารักซะอย่างทำไรก็ไม่ผิดหรอกเน๊อะ

ง่วง..จะเที่ยงคืนแล้วไปเปลี่ยนผ้าอ้อมลูกดีกว่า จะได้นอนซะที

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น