วันจันทร์ที่ 26 เมษายน พ.ศ. 2553

กลับมาอีกรอบ




หลังจากทิ้งท้ายไว้ว่าจะไปดูบอลแล้วมาเขียนต่อ ก็ทิ้งไปนานเลย ไม่พอใจบอลแพ้ๆๆๆ เซ็ง อดลุ้นแชมป์เลย แต่ได้แชมป์แล้วเกี่ยวไรกับเราว่ะเนี่ยะ สงสัยข้าวฟ่างคงเบื่อเลยหนีไปนอนคนเดียวดีกว่า ภาพด้านข้างเป็นภาพที่ข้าวฟ่างเริ่มรู้จักหัดที่จะแบ่งปันพื้นที่เตียงให้กับพ่อแม่ตัวเองบ้าง(นอนตะแคง) ทุกทีขยายอาณาเขตอย่างกว้างขวาง นอนแผ่ซะเต็มที่ หัดไว้ลูก เอื้อเฟื้อเผื่อแผ่เป็นสิ่งดี ช่วงสงกรานต์ที่ผ่านมาเลี้ยงลูกเต็มอิ่มเลยไม่ได้ไปไหนเนื่องจากเบื่อคน เบื่อรถ อยู่บ้านนอนดูหนัง อาบน้ำให้ข้าวฟ่าง ทำโน่นทำนี่ก็หมดวันแล้ว ว่าจะไปตีกอล์ฟกะพี่บู้ก็ไม่ไปซะงั้น(แดดมหาโหดขนาดนี้ ไปตีก็เดี้ยงดิ เอาไว้หน้าฝนค่อยไปตี แต่เสี่ยงฟ้าผ่านิดหน่อย)

ตอนนี้น้ำหนักชั่งเมื่อเช้า(พฤหัสที่ผ่านมา)นี้ 6.9 kgs ส่วนผู้ท้าชิง(แม่วัว)หนักมากกว่าหลายเท่า เหอๆๆๆ อุ้มกันที...เมื่อย ใครจะลองเชิญ อธิฐานก่อนอุ้ม(ยก) ถ้าอุ้มขึ้นคำอธิฐานนัน้จะเป็นผล คล้ายกับการอุ้มก้อนหินในวัดไหม(ใครไม่รู้จักบอกนะ) นั่งเขียนBlog ไปอ่านข่าวไปด้วย เออ เอ้าเข้าไปกับคนไทย อยู่ดีไม่ว่าดี อยากแบ่งเป็นก๊กเป็นเหล่า สีใครสีมัน อย่างนี้ต้องไปอ่านสามก๊ก + สามก๊ง เมาพอดีไม่ขาดไม่เกิน เรื่องบ้านเมืองก็ปล่อยไปตามกระบวนการ แต่สิ่งที่ต้องมีเมื่อคนหมู่มากมาอยู่รวมกันคือกฏหมาย โดยที่กฏหมายต้องไม่เอื้อเฟื้อกับคนบางกลุ่ม ใครเข้ามาอ่านไม่ต้องเดานะว่าผมสีไหน ไม่มีสี ไม่มีกลิ่น ใสปิ๊งบริสุทธิ์ เหอๆๆๆ แปลว่าอะไร เขียนเอง งงเอง ช่างมันเรื่องการเมือง เอาเรื่องข้าวฟ่างต่อดีกว่า เมื่ออาทิตย์ที่แล้วพาไปฉีดวัคซีนมา คราวนี้ต้องรีบไปหน่อยเพราะคราวที่แล้วโดนเจ้าหน้าที่บ่นมาว่ามาช้าจนเขาจะเก็บเครื่องมือแล้ว ไอ้เราดูเวลาที่แจ้งไว้ว่าถึงสี่โมงเย็น แล้วบ่ายสามมันช้ากว่าตรงไหน(ฟ่ะ) วันหลังเขียนว่าราชการเลิกงานสามโมงเลยดีกว่ามั้ย คราวนี้เลยไปบ่ายโมง คนตรึม(มาก) แล้วก้อทำงานไม่ทัน เอ้า เอาใจช่วยราชการหน่อย
ช่วงที่ต้องเอาข้าวฟ่างเข้าไปฉีดยา ก็ให้แม่วัวพาเข้าไป ขืนเข้าไปเองสงสัยให้ข้าวฟ่างแบกออกมาแน่ๆ ตอนออกมาเห็นไม่ร้องไห้ เออลูกเราเก่งโว๊ย ทนเข็มทนเจ็บได้ ที่ไหนได้ร้องไปนิดๆแล้ว หน้ายังเบะๆอยู่เลย ไม่เป็นไรเน๊อะคราวหน้าหมอนัดห่างออกไปเป็นสามเดือน ค่อยเจอเข็มอีกที จะตีหนึ่งแล้วไปนอนกล่อม(เล่น)กะข้าวฟ่างดีกว่า ตื่นตอนนี้ตาใสปิ๊งเลย น่ากลัวๆ น่ากลัวว่าจะได้นอนตอนใกล้ตีสามแน่ๆเลย เฮ้อ....เหนื่อยแบบมีความสุขที่ซู๊ด
เข้าไปดูเด็กได้ที่นี่นะ http://www.picasaweb.google.com/poppixelone

วันพฤหัสบดีที่ 15 เมษายน พ.ศ. 2553

สงกรานต์...เริ่มเปิดประสบการณ์อาหารใหม่ๆ



อารมณ์ดีไหมเมื่อดูภาพนี้......

เดือนเมษานี้ก็อายุเข้าสู่เดือนที่หก วันนี้(14 เม.ย 53)เป็นวันสงกรานต์ ช่วงนี้เริ่มที่จะเปลี่ยนอาหารการกินของข้าวฟ่างให้เป็นอย่างอื่นบ้างที่นอกเหนือจากนมแม่(จริงๆแล้วStockนมที่แช่ไว้จะหมดแล้ว) ก่อนหน้านี้ประมาณหนึ่งสัปดาห์ทดลองให้นมผงวันละมื้อแถมด้วยน้ำส้มคั้นอีกประมาณวันละหนึ่งออนซ์ ก็ปกติกินสบายแต่น้ำส้มจะดูดๆคายๆไปตามเรื่อง อาทิตย์นี้เลยเริ่มที่จะให้ซีรีแลกซ์วันละมื้อเช่นเดิม ให้กินทีละนิดเพื่อให้คุ้นเคยก่อนน่าจะไปได้ดี
จากภาพหนูไม่ได้กินมูมมามนะ แค่หนูกินเข้าไปแล้วหนูก็พ่นออกมาแค่นั้นเอง อีกอย่างต้องให้โอกาสหัดป้อนแก่แม่วัวด้วย ความเร็วกับความแม่นในการป้อนเข้าปากยังไม่ชำนาญ เปื้อนแค่รอบปากก็โอเคแล้วเน๊อะ เดี๋ยวพรุ่งนี้เอาใหม่ให้มันเปื้อนน้อยลง

ช่วงนี้การเปลี่ยนแปลงทางด้านร่างกายของหนูไม่ค่อยมีอะไรเปลี่ยนมาก น้ำหนักตอนนี้น่าจะอยู่ประมาณ 6.7kg.
แขนขาเป็นข้าวต้มมัดเหมือนเดิม แก้ม...ดูรูปเล็กเอาดีกว่า น่าจะตอบคำถามได้หมด ตอนนี้ข้าวฟ่างเริ่มที่จะหัดคลานแล้วกระดื้บๆ แต่ทำไมมันไปด้านหลัง(ฟ่ะ)ทำไมมันไม่ไปข้างหน้า งง.. ตีสองแล้ว บอลมาแล้วไปดูก่อนดีกว่า เดี๋ยวค่อยมาเขียนเพิ่มอีกที

วันศุกร์ที่ 2 เมษายน พ.ศ. 2553

และแล้วสิ่งที่รอก็มาจนได้ หึหึหึ

ขึ้นหัวข้ออย่างนี้คิดว่าอะไร ???
ผ่านพ้นไปกับงานมหาโหด ที่ทำให้ไม่ได้เล่นกับหนูเลย อย่างว่าเน๊อะเอางานเข้ามาเปลี่ยนเป็นตังค์ก่อน ส่วนหนูยังมีแม่วัว กับอีกหลายคนช่วยดูแลอยู่ เกือบ 2 อาทิตย์ที่ต้องกลับบ้านดึกๆดื่นๆ ไม่ได้ส่งหนูเข้านอนเลย มีช่วงนี้แหล่ะที่่ได้กลับมาทำแบบเดิม อีกไม่กี่วันหนูก็จะอายุครบ 6 เดือนแล้ว เวลาผ่านไปไวจริงๆการเปลี่ยนแปลงหลายๆอย่างก็เริ่มเห็นได้ชัด นึกย้อนกลับไปตอนหนูอายุ 1-2 เดือน เคยอุ้มมือเดียว เดี๋ยวนี้ก็ทำไม่ได้ สองมือยังแทบแย่ เคยอุ้มกล่อมหนูนอน ตอนนี้ก็เปลี่ยนเป็นนอนกินนมแม่วัวสบายใจกว่า หลับเร็วด้วยย
เปลี่ยนไปเรื่อยๆ ช่วงนี้หนูชอบที่จะเล่นมากกว่าจะกินหรือนอน สังเกตุได้จากเสาร์-อาทิตย์ที่อยู่พร้อมหน้ากัน หนูจะนอนน้อยมากนับเป็นนาทีได้เลย แต่ถ้าจันทร์-ศุกร์ อยู่กะคุณยายจะหลับที่เป็นชั่วโมง เข้าใจว่าโดนอรหันต์บทสวดเข้าไป เลยหลับดีกว่า หรือเวลาหนูกินนมแม่วัวอยู่ได้ยินเสียงคนคุยกัน ก็จะสลัดนมทิ้ง หันมาดูว่าใครคุย ถ้าเสียงที่คุ้นเคยจะหันเร็วมาก แล้วก็มองหมือนอยากจะมีส่วนร่วม แล้วก้อหันไปดูดต่อ ทำติดต่อกันประมาณ 5-6 ครั้ง ทำไปทำไม..โตขึ้นหนูอ่านถึงตรงนี้แล้วตอบด้วยนะ ตอนนี้ตีหนึ่งกว่าแล้วรีบเขียนรีบไปนอนดีกว่า ว่างแล้วจะเขียนใหม่ยาวๆ อ่านเพลินๆ แบบไร้สาระ สิ่งที่เฝ้ารอตามหัข้อก็คือ อึ ..ไม่ผิดหรอก อึจริงๆ วันนี้เป็นครั้งแรกในรอบ 5 วันที่่หนูอึออกมา ก่อนหน้านั้นไม่อึเลย ทุกที 2 วันครั้ง สามวันแรกก็ไม่เ่ท่าไหร่ วันที่สี่เริ่มเครียดร่วมกะแม่วัว ไม่เครียดได้ไง ช่วงนี้หนูกินนมยังกะพายุ กินเพิ่มเกือบเท่าตัว แล้วเอาไปเก็บไว้ไหนหมดล่ะ ไม่อึซะที นวดท้องก็แล้ว มหาหิงค์ก็ทา ไม่อึซะที เช้านี้แม่วัวเลยบอกให้เอานำผึ้งเล็กน้อยผสมน้ำต้มสุก ให้หนูดูดทีละหนึ่งออนซ์ สองสามครั้งต่อวัน จัดให้เลยเนื่องจากอึดอัดแทนลูก ได้ผลอย่างที่ไม่คาดคิด ช่วงบ่ายมาเป็นขบวนรถไฟเลย ดีนะไม่ได้ร่วมขบวนด้วย เพระแค่เสียงหวูดรถไฟหนู(ตด)ก่อนหน้านี้ก็แทบจะกระโดดลงจากรถไฟเลยทีเดียว ขบวนนี้คุณยายโดดไม่ทันเลยต้องจัดการไป เหอๆๆๆ แต่ถึงยังไงก็โล่งใจแล้วแหล่ะ เพราะหนูจะร้องไห้เหมือนเบ่งไม่ออกช่วงเที่ยงคืน-ตีหนึ่งตีสองบ่อยๆ ตอนนี้จะตีสองแล้วหนูตื่นมาดูดนมหม่าม๊าสบายๆเลย
เลี้ยงหนูมาเกือบหกเดือนแล้ว เหนื่อยไหม....เหนื่อยดิ แต่ก็โครตๆๆจะมีความสุขเลย