เรื่อยๆเอื่อยๆ + คุณยายแอนด์เดอะเบ๊บ ภาค2

สี่ทุ่มสิบเจ็ดนาที...นั่งดูแม่วัวให้นมลูกหมูอยู่บนเตียง นอนตะแคงข้างให้ สบายทั้งแม่ทั้งลูก แล้วก้อมองข้างๆเตียงที่พื้น มีที่นอนบางๆปูอยู่พร้อมอุปกรณ์ หมอน หมอนข้าง ที่นอนเรานั่นเอง จำได้เลยตั้งแต่ข้าวฟ่างเกิดมาเราก้อจะนอนกับพื้นมาตลอด เดือนแรกลูกใจดีนอนที่พื้นเป็นเพื่อน เดือนสองเดือนสามข้าวฟ่างเริ่มเบื่อย้ายไปนอนบนเตียงดีกว่าสบายกว่ากันเยอะเลย เหอๆๆๆ ดีแล้วเพราะนอนดิ้นกันทั้งพ่อทั้งลูก ขาหมูลูกพาลจะมาพาดหน้าเราเดี๋ยวหายใจไม่ออกตายไปเป็นข่าวใหญ่อีก นี่ก็ใกล้อายุครบ 5 เดือนแล้ว เริ่มมีการเปลี่ยนแปลงหลายอย่างให้เห็นมากขึ้น เริ่มที่จะคลานเป็นวงกลมได้แล้ว วงกลมเหมือนวงเวียนนะคือเอาพุงเป็นจุดศูนย์กลางแล้วก็ทำท่าเหมือนคลานแต่คลานไม่ไป มันก็เลยหมุนเป็นวงกลม 180องศา มันจะไปได้ยังงัยฟ่ะ มือสองข้างก้อดูเหมือนคลาน แต่ดูขากะตูดดันยกลอยขึ้น พุงมันก็ปักกะที่นอนดิ เฮ้อ.. คิดว่าไม่เกินสองอาทิตย์หรอกเดี๋ยวก้อกระดื๊บๆได้เอง อีกเรื่องก็เป็นเรื่องคุย เดี๋ยวนี้คุยเก่ง(ขึ้นอยู่กับอารมณ์) คุยไปด้วยเอามือสองข้างมาจับกันเองด้วย มองดูมือตัวเองแล้วก้อพูดไปเรื่อยๆ มีเสียงสูงเสียงต่ำ คล้ายกับพูดในภาษาของเขาที่เราไม่เข้าใจว่าเขาพูดอะไร ตอนไปฉีดวัคซีนเมื่ออาทิตย์ที่แล้วพยาบาลยังบอกว่าให้พยายามพูดกะเขาว่า หม่ำๆ ข้าวฟ่างไม่หม่ำๆอ่ะ มันคุยจริงแล้วก็ดูดจริงเลย (นม)
ผ่านไปพฤติกรรมไปสองอย่างละ อันต่อไปเหมาะสำหรับคนชอบอุ้ม เมื่อลูกหมูเริ่มโตมากขึ้น ก็เริ่มรู้อะไรเยอะ ช่วงกลางวันจะนอนน้อยลงกว่าเดิมเพราะห่วงเล่น(คว่ำตัวมาคลานได้แล้วนี่) เริ่มตื่นนานขึ้น เพราะมีคนแวะมาดูบ่อยๆ ก้อจะอุ้มกันคนละทีสองที แรกๆก้อยอมให้อุ้มโดยดีเพราะจะหนีจากเปลไกว พออุ้มมาใกล้ชิดกันแล้วเริ่มร้อน(ขี้ร้อนโครตๆ) ก็จะพยายามดีดตัวออกให้เปลี่ยนเป็นท่าอุ้มนั่งด้านหน้า คราวนี้ก้ออุ้มไปเรื่อยๆ คนอุ้มหมดแรงก่อนก็โยนไปให้คนอื่นซะ(วางนอนแล้วร้อง) แต่พอข้าวฟ่างเบื่อแล้วเราไม่ยอมวาง ก้อจะเริ่มร้องพร้อมเหยียดตัว ทำตัวตรงๆ เพื่อที่จะให้ตัวไหลออกไปโดยที่ไม่ได้รู้เลยว่าอยู่สูงจากพื้นเท่าไหร่ ใครจะอุ้มก็ควรจะระวังให้มากเพราะเผลอแป๊ปเดียวเด็กอาจจะลงไปวัดนิ้วโป้งเท้าเราได้ นอกนั้นก็มีเรื่องเที่ยว ทุกๆวันช่วงเวลาเย็นๆประมาณ ห้าโมงเย็น จะต้องพาคุณนายข้าวฟ่างออกไปเดินเล่นรอบหมู่บ้านทุกวัน แรกๆก็ใช้การอุ้ม หลังๆมาไม่ไหวแล้วหนักเกินจะแบก โยนลงรถเข็นเลยดีกว่า สบาย..

ส่วนตอนนี้เรื่องคุณยายแอนเดอะเบ๊บ ก็ไม่มีอะไรให้ตื่นเต้น ประโยคทองจากภาคแรก "ข้าวฟ่าง ไม่ดื้อ ไม่งอแงน๊า" เริ่มจะหายไป น่าจะได้ยินเฉพาะวันจันทร์นะ(เสาร์-อาทิตย์ ยายไม่อยู่ด้วย)เพราะแกคิดถึงหลาน แต่ช่วงจันทร์ถึงศุกร์ดิ ประโยคนี้จะหายไปเพราะข้าวฟ่างเล่นทำตรงกันข้ามกับที่คุณยายพูดหมดเลย ทั้งงอแง ดื้อ นอนยาก เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ สงสัยยายแกเริ่มรับมือลำบาก เดี๋ยวนี้บังคับให้นอนสองชั่วโมงไม่ได้นะ ยิ่งประเภทนอนแป๊ปเดียวตื่นแล้วจะบังคับให้นอนต่อเลยยิ่งยาก ก็ต้องปล่อยเลยตามเลย เดี๋ยวเขาง่วงก็นอนเอง แต่ก้อมีบ้างที่เดอะเบ๊บแพ้ทางคุณยาย เมื่อเจอวิชา"คาถาอรหันต์กล่อมเด็ก" โดนทีไรหลับตลอด 1.จับเบ๊บนอนเปลไกว 2. จ้องตาสะกดจิตพร้อมยื่นมือไปหยิบคำภีร์ 3.เริ่มบรรเลงเพลงยุทธ"สวดมนต์"พร้อมไกวเปล(เบนซ์เคยบอกบทสวด แต่จำบ่ได้ คาถาป้องกันสิบทิศอะไรนี่แหละ) เดอะเบ๊บเริ่มจะกุมมือตัวเองเพื่อตั้งรับเพลงยุทธแล้วทำท่าเหมือนจะนับนิ้วสู้บทสวดมนต์ ช่วงนี้ถ้าเดินไปดูใกล้ๆ ข้าวฟ่างจะหันมามองด้วยแววตาน่าสงสารประมาณว่า"ช่วยอุ้มหนูที" เหอๆๆๆ นอนไปเถอะลูก ว่าแล้วเราก็เดินหนี ปล่อยคุณยายแกร่ายมนต์ไปเรื่อยๆ ไม่นานเกินควรเบ๊บก็หลงเข้าไปอยู่ในภวังค์ หลับปุ๋ยไปเลย ส่วนหลับยาวเท่าไหร่นั้น ไม่รู้ไม่แน่นอน ส่วนมากคาถานี้ใช้ได้ผลประมาณหนึ่งชั่วโมง เป็นหนึ่งชั่วโมงที่นานพอควรเลยสำหรับคนที่เลี้ยงเจ้าตัวเล็ก

ว่าจะนั่งเขียนนิดเดียวรอข้าวฟ่างตื่น โอ้...จะเที่ยงคืนแล้ว ไปอาบน้ำนอนดีกว่า เจอกันเมื่อใหม่เมื่อมีเวลาในโลกส่วนตัวของตัวเอง

Chinese day 2010

ตรุษจีนนนน..มาแล้ว เงินทองไหลมาเทมา มาที่ข้าวฟ่างอื้อเลย(ได้เท่าไหร่ยกให้หมดเลย) แต่พ่อมันก้อจ่ายอื้อเหมือนกัน เอารูปบางส่วนมาให้ดู ดูเพิ่มเข้าไปที่ http://picasaweb.google.com/poppixelone ถ่ายรูปกับคนที่แจกแต๊ะเอียได้ไม่ครบ เพราะบางทีได้ซองกลางคืนแต่ข้าวฟ่างก้อหลับไปแล้ว ปีหน้าค่อยถ่ายใหม่ล่ะกัน ปีนี้ลูกหมูแปลงร่างเป็นแมลงเต่าทอง(แดง) ลักษณะเป็นอย่างที่เห็น บินไม่ได้ อุ้มบินก็ได้ไม่นาน(เมื่อย) แต่บินไปเอาอั่งเปาตามบ้านต่างๆได้ เออแปลกดี วันนี้ปล่อยแม่วัวกับลูกหมูไปบ้านยายเขา ก็เห็นบอกว่าไปโน่นนี่มาเยอะ คงจะเยอะจริงกลับมาบ้านสองทุ่มกว่า ปล่อยเจ้าของฟาร์มนั่งหง่าวทั้งวัน ตอนไปส่งก็คิดว่าสบายละวันนี้ แต่พอเริ่มเข้าช่วงบ่ายเริ่มไม่มีอะไรทำ โครตเบื่อเลย ปกติจะต้องคอยรบกับลูกหมู..นี่ว่างสนิท นั่งเล่นคอมก็แล้ว นอนก็แล้ว ทำไมเวลาผ่านไปช้าจัง(ว่ะ) ไม่มีลูกหมูอยู่นี่ไม่สนุกเลย เหอๆๆเริ่มติดลูก สองทุ่มครึ่งกลับมาแล้ว กลับมาแบบAlertเลย อ้อ แอ้ ตลอด คุยเสียงดังและไม่ยอมนอน เอาล่ะสิงานเข้า ต้องอุ้มเดินเล่นในห้องนอน ห้องก็แค่นี้เดินกี่รอบ(ว่ะ)เนี่ยะ เกือบๆสี่ทุ่มถึงจะยอมนอน เฮ้อ (มองโลกแง่ดี)วันนี้ยังไม่ค่อยได้อุ้มเลย ตอนนี้หกโลแขนเริ่มล้าแต่ทนได้...แปดโลจะขนาดไหน ว่าแล้วเตรียมตัวฟิตร่างกายวิดพื้นดีกว่า สู้สู้ แปดโลแค่ด่านแรก ยังมีสิบโล สิบห้าโล เหลืออีกหลายด่าน เฮ้อ สู้สู้ สู้แค่อุ้มพอไหวนะ ที่เหลือขี่คอล่ะกันนะข้าวฟ่าง

4 เดือนแล้วววววว

เปิดขายของผ่านwebแล้วนะ เข้าไปดูที่นี่เลย http://www.kidswearfashion.com/ เบนซ์ทำเองเกือบทั้งหมด ยกเว้นถ่ายรูป ตอนแรกก็กะว่าจะทำให้แต่ไม่ว่างเลย ถ้าเข้าไม่ได้ให้ลองใหม่นะประมาณสอง-สามครั้ง เห็นทางweloveshoppingเขาแจ้งมาว่า server มีปัญหา

ห่างหายไปนานกับบล็อคข้าวฟ่าง มีแต่งานกะงาน ก้อดีมีงานเข้า ทำให้มันเต็มที่ ส่วนเสาร์อาทิตย์ก้ออยู่กะลูกเต็มที่เหมือนกัน ที่ผ่านมามีการปรับเปลี่ยนในออฟฟิศบางอย่าง ปรับแล้วก้อรู้สึกดีขึ้นเยอะจนอดคิดไม่ได้ว่าทำไมไม่ทำตั้งนานแล้วว่ะ งานก้อเลยพอที่จะมีเข้ามาต่อเนื่อง เรื่องงานผ่านไป เขียนถึงข้าวฟ่างดีกว่า อย่างว่าการจะนั่งเขียนนั่งจิ้มแป้นพิมพ์มันต้องใช้อารมณ์ ซึ่งส่วนมากมันจะมาตอนดึกๆที่เอาแม่วัวกับลูกหมูเข้าไปนอนแล้ว (มีเวลาอยู่โลกส่วนตัวแล้ว) ดังนั้นบล็อคนี้จะเขียนเมื่อมีอารมณ์เท่านั้น(อย่าคิดลึกครับท่าน) ผ่าน 4 เดือนมาได้ 6วันแล้ว น้ำหนักตอนนี้ 6.1kg. ประมาณว่าครึ่งนึงของน้ำหนักน่าจะอยู่ที่ หัว+แก้ม+ขาหมู 2 ข้าง อนุญาตให้มาทดสอบได้ใครอุ้มนานสุดเดี๋ยวให้ยานวดข้อมือ 1 หลอดฟรีๆ ก่อนหน้านี้ข้าวฟางก้อมีหลายอย่างที่เริ่มเปลี่ยนแปลงอย่างเห็นได้ชัด เช่น ผมร่วง เหอะๆๆ ไม่ไกนผมไฟผมมันเลยร่วง เหลือไอ้ที่แข็งแรงอยู่เป็นย่อมๆ แต่ไอ้ที่งอกใหม่ก้อมี ดูแล้วน่าจะเยอะกว่าไอ้มังกรริวแน่ๆ(พาดพิงนิดนึง ตอนนี้ไม่รู้เป็นไงบ้าง) , คอเริ่มแข็งมากขึ้นแต่ยังมีอาการเมาบ้างเป็นบางครั้ง(หงายเงิบ)(รู้จักไหม) , เริ่มที่จะรู้จักว่านิ้วป๊ามันเค็มกว่านิ้วตัวเอง เลยดูดหรือเลียแค่ทีสองทีแล้วกินนิ้วตัวเองดีกว่า แต่ด้วยความเป็นอัจฉริยะกินทีละ 5 นิ้วเลย นิ้วโป้งน่ะเด็กๆดูดกัน ว่าไปนั่น ฉะนั้นใครชอบเล่นกับเด็กวัยนี้ ชอบให้เขาจับนิ้วเล่นควรล้างมือก่อน ไม่งั้นเดี๋ยวเด็กท้องเสียนะ ช่วงที่นั่งเขียนอยู่นี่ก้อจะมีเสียงฟรืดๆปู๊ดๆ มาเป็นช่วงๆ ช่วงนี้ข้าวฟ่างเริ่มที่จะดูดปากเล่นแล้ว อะไรอยู่ใกล้ๆดูดไปหมด ถ้าดูดไม่ถึงก็แลบลิ้นออกเลีย พอผ่านกระบวนการดูดมันก็ต้องมีการปล่อย เวลาใครมาที่บ้านถ้าได้ยินเสียงตดดังๆ ไม่ต้องมองหน้าจับผิดกันนะ มองไปที่ข้าวฟ่างๆได้เลย เสียงสุดยอด(แต่ตอนโต ขอล่ะกันนะลูก)

ตอนนี้ที่น่าสนใจมากที่สุดน่าจะเป็นยิมนาสติก ตีหลังกาพลิกขึ้นมานอนคว่ำได้เองแต่ยังคลานไม่ได้เนื่องจากหนักพุง เอาไว้upload VDO มาให้ดูดีกว่า เตะขา พลิกตัว แขนยัน ครบสูตร ไอ้ตัวเด็กน่ะไม่เท่าไหร่หรอกแต่ตัวผู้ใหญ่ทั้งหลายดิสนุกกันจัง ราวกับว่าเป็นของเล่นเลย ที่ผ่านมาไปงานแม่และเด็กที่ศูนย์สิริกิติต์เห็นคอกที่เขาเอาไว้กั้นเด็กวางขายกันเพียบ ทั้งแบบไม้แบบเหล็ก แต่ไม่เห็นมีเจ้าไหนเอาเด็กมาวางไว้ในนั้นเลย ทีคอกหมาเขายังเอาลูกหมาใส่ให้ดูว่ามันปีนออกไม่ได้นะ คอกเด็กก็น่าจะเอาแบบนั้นบ้าง ว่าแต่ของข้าวฟ่างจะเอายังไงดี ยังไม่ได้คิดเลย เอา PP Board ติดสติกเกอร์สวยๆมากั้นไว้ก่อนล่ะมั้ง

งานล่าสุดที่ไปทำมา งานจากหนังสือ hotgolf จัดที่ All Star