ตีหนึ่งกว่าไม่นอน ชอบรอบรรยากาศในการเขียนช่วงนี้ตลอดเลย ลำบากในการพิมพ์ห้องปิดไฟมืดแถมตัวอักษรบางตัวหายากจริงๆ จำได้ว่ามันอยู่แถวๆนี้นี่หว่า ใครพิมพ์เก่งคงไม่รู้หรอกว่าเวลาอยากใช้ตัวนี้แล้วมันชอบหนีไปที่อื่นเสมอ พิมพ์ไปก็นั่งดูข้าวฟ่างนอนดิ้นไป รู้สึกจะชอบจริงๆเลยนะกะการเอาขามาพาดหมอนข้างของเรา จะเอาขาออกก็เกรงใจลูกเดี๋ยวตื่นมาพาลจะไม่ได้นอนกันทั้งหมด นอนกอดผ้าห่มก็ได้(ว่ะ)
วันนี้ช่วงบ่ายพาข้าวฟ่างไปฉีดวัคซีนที่อนามัยลาดพร้าว(เหมือนเดิม) คนเยอะตลอดกาล วันนี้ตรวจฟันด้วยแถมได้ฟลูโอไลด์มากินกันฟันผุ(มั้ง) ข้าวฟ่างก้อแปลกเจอเจ้าหน้าที่เปิดปากดูฟันก็ยอมโดยดีไม่หนี ทีเราจะดูดันไม่ให้ ลงมาด้านล่างรอฉีดยาชาวบ้านพาลูกหลานมากันเรื่อยๆ ถ้าไม่มีอนามัยแบบนี้แล้วต้องเข้าโรงบาล เขาจะจ่ายค่ายา ค่าบริการ ค่าวัคซีน และอื่นๆรวมค่าตัดแต่งต้นไม้,ค่ารปภ.ในโรงบาล(ไม่ระบุในใบเสร็จรับเงิน)ไหวไหมหว่า ออกจากห้องฉีดยามานึกว่าไม่ร้องไห้ น้ำตาคลอมาเลย เหอะๆๆเจ็บหน่อยลูกเขานัดอีกทีก็โน่นเมษาปีหน้า ก็พาข้าวฟ่างไปปลอบใจด้วยการไปซื้อส้มที่Golden placeให้กิน ดันหลับตอนถึงที่หมาย เฮ้อ นึกว่าแม่วัวจะซื้อแต่ส้มแล้วรีบกลับ ดุ่ยๆไปซื้อปลาช่อนนึ่งเฉยเลย เลยต้องรออีกเกือบครึ่งชั่วโมง เสียค่าพาข้าวฟ่างไปนั่งหลับตรง Food อีก 65 บาท เพื่อแลกกะกาแฟหนึ่งแก้ว เหอๆแถวนี้มีแต่ผู้สูงอายุ นอนไปเถอะลูกไม่มีอะไรน่าสนใจ นอกนั้นก้อไม่มีอะไรมากเพราะต้องกลับไปทำงานต่อ ส่วนข้าวฟ่างก็อยู่กับแม่วัวไปเน๊อะ
ข้าวฟ่าง เดี๋ยวนี้แสดงอารมณ์เก่งจังนะหลากหลายด้วย และอยู่ในช่วงที่ชอบทำตามอย่างที่เห็น
ลืมเล่าให้ฟัง
วันนี้เจ้าหน้าที่อนามัยถามคำถามปกติที่คงถามพ่อแม่ทั่วไป แต่พอได้คำตอบทำไมทำสีหน้าแบบ....
เจ้าหน้าที่ : 9เดือนแล้ว ตบมือได้ยัง
พ่วกเดียวกะข้าวฟ่าง : ยังครับ
เจ้าหน้าที่ : ไหว้(ธุจ้า) ได้ยัง
พ่วกเดียวกะข้าวฟ่าง : ยังครับ
เจ้าหน้าที่ : (ทำหน้าเหมือนกับประหลาดใจ)
พ่วกเดียวกะข้าวฟ่าง : แต่ทำอย่างอื่นได้นะ กะชอบทำตามแบบที่เห็น
เจ้าหน้าที่ : ทำหน้าเหมือนเดิม
พ่อข้าวฟ่าง : (นึกในใจ) งงอะไรขนาดนั้นว่ะ ลูกตูปกติเพียงแต่ตูไม่ได้สอนเท่านั้นเองโว๊ย ต้องสอนไม่ใช่เหรอเด็กถึงจะทำได้ โครโมโซมคู่ไหนมันบังคับให้เด็กตบมือได้ฟ่ะ
ทำหน้ายังกะอะไรซักอย่าง เบื่อมัน (แต่เจ้าหน้าที่คนอื่น OK นะยกเว้นห้องเบอร์สามนี่แหล่ะ)
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น