วันจันทร์ที่ 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2553

หาหมอ

ช่วงนี้เหมือนจะว่าง เหมือนจะยุ่งปนๆกันไป วันนี้พาข้าวฟ่างไปหาหมอรพ.จุฬาเรื่องตุ่มที่หน้าขา มันยังเป็นเหมือนผื่นแดงและยังลามเป็นวงกว้างไปเรื่อยๆ หมอแหม่มก็ลองให้ยาตัวใหม่ หยิบจากในกระเป๋ายื่นให้เลย ภาวนาขอให้หายนะ หมอแหม่มบอกว่าถ้าอาทิตย์หน้ายังไม่หายอยากจะขอตัดชิ้นเนื้อไปตรวจ ตอนแรกยังไม่อึ้ง พอบอกว่าตัดด้วยเครื่องมืออันนี้โดยฉีดยาชาหนึ่งเข็ม ตัดเนื้อไปประมาณ 3 มม. แล้วเย็บแผลอีกหนึ่งเข็ม....อึ้ง...ตอนนั้นพูดอะไรไม่ออก โดนเองยังคิดว่าน่าจะโครตเจ็บ นี่ข้าวฟ่างโดน...แค่คิดว่าถ้าโดนจริง ตัวเราจะเจ็บกว่าข้าวฟ่างขนาดไหนว่ะเนี่ยะ เลยขอหมอว่าดูกันอาทิตย์หน้าล่ะกันนะครับ แต่หมอก็ดีนะเขาถามความเห็นทางเราสองคนก่อนว่าOK ไหม(ในใจไม่OK ตั้งแต่ได้ยินแล้ว) เพราะฉนั้นต้องหาวิธีทำให้ข้าวฟ่างหายให้ได้..ทำไงดีฟ่ะ แถมวันนี้ข้าวฟ่างตัวร้อนแต่เช้าอีก ขออย่าให้เป็นไข้ไม่สบายเลยนะ สงสารลูก

ช่วงนี้น้ำท่วมใหญ่เกือบทั่วประเทศ จุดเริ่มต้นเริ่มที่ปากช่อง(บ้านเรา) ตั้งแต่เกิดมาจนเกือบจะสี่สิบปีปากช่องไม่เคยมีน้ำท่วมขนาดสูงเกือบมิดบ้าน หลังจากท่วมปากช่องมันก็ลามไปเกือบทั่วประเทศ คราวหน้าเดี๋ยวเอาภาพมาลง อีกสิบปีข้างหน้าจะเป็นยังไง see u

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น