ช่วงนี้ต้องเร่งระบายไดอารี่ซะหน่อย ค้างหลายรายการเหลือเกิน เขียนยากเขียนเย็นเหลือเกินนะเนี่ยะ อย่างว่าต้องรอของขึ้น(อารมณ์)จึงจะเขียนได้ พรุ่งนี้ต้องไปติดงานดังกิ้นที่ TheMall งามวงศ์วานแต่เช้า ก้อดันเกิดอาการอยากเขียนขึ้นมาซะงั้น ตอนนี้ตีหนึ่งกว่าๆเท่านั้นเอง
ช่วงเสาร์อาทิตย์สิ้นเดือน พค. ที่ผ่านมา กลับไปเยื่ยมเยียนปากช่องอีกที หลังจากไม่ได้กลับนานมากๆเพราะไม่รู้จะไปทำอะไร ครั้งนี้ที่ไปเพราะรู้มาว่าร้านไก่ย่างท่าช้าง(ที่เคยสร้างมา)จะปิดแล้ว พวกน้าน้อย ติ๊ก เขียว (คนงานเก่าที่เคยทำด้วยกัน) ก้อต้องออกโดยปริยาย เลยคิดจะพาข้าวฟ่างไปให้เขาดูก่อนที่แยกย้ายกันไป กลับไปที่ร้านไก่ย่าง(บ้านเดิมที่เคยอยู่มานานเป็นสิบๆปี) ความทรงจำยังอยู่เหมือนเดิมเกิดและโตที่บ้านหลังนี้ แต่อารมณ์ สภาพบรรยากาศในบ้านเปลี่ยนไปจากเดิมเยอะมาก ความรู้สึกอบอุ่นของบ้านไม่มีเหลืออยู่เลย ช่างมันตอนนี้ไม่ใช่บ้านเราแล้ว สงสารพวกน้าน้อย..ไม่รู้หลังจากนี้จะทำอะไรกันต่อ อยากช่วยแต่เรายังได้แค่พยุงตัวเองเลย แล้วจะทำยังไงดีล่ะ.... ออกจากบ้านเดิมก้อวิ่งรี่ไปบ้านเจ๊กเพ้ง เพราะข้าวฟ่างหลับแล้ว ตอนนี้แหล่ะได้โอกาสที่รอคอย ชวนแม่วัวไปกินเตี๋ยวเนื้อร้านประจำ อร่อย&เยอะเช่นเดิม คราวหน้าไปอีกก็กินอีก นั่งเล่นอยู่ที่บ้านเจ๊กเพ้งถึงประมาณห้าโมงกว่าเลยขับรถไปไหว้เจ้าพ่อเขาใหญ่(สอบติดม.ขอนแก่นเพราะบนเจ้าพ่อเขาใหญ่นี่แหล่ะ) มาปากช่องและมีเวลาส่วนมากจะมาไหว้ทุกครั้งแถมเส้นทางร่มรื่น สดชื่น ขับเข้ามาทางเข้า โอ้ๆๆขี่ขยายถนนหรือนี่ กำลังทำกันอยู่เลย เออวิ่งสบายดี แต่หลังจากวันนั้นไม่กี่วัน การขยายถนนเข้าเขาใหญ่ก็เป็นข่าวดัง เพราะมีคน องค์กร ฯลฯออกมาต่อต้าน ปัญหาเริ่มจากเขาตัดต้นไม้ใหญ่ประมาณร้อยยี่สิบกว่าต้น ตัดซะเกลี้ยงแล้ว ข่าวพึ่งจะมาออก นี่แค่แปดกิโลเมตรนะเนี่ยะ หลายกลุ่มออกมาประณาม ออกมาเรียกร้องให้หยุด คืนป่าให้ธรรมชาติ ฯลฯ NGO ก็มา เฮ้อ..ถ้าไม่เป็นข่าวจะมามั้ย เพราะตอนที่ไปเขาใหญ่ถนนขยายแล้ว ไม่มีป้ายประท้วง เรียกร้องให้หยุดซักแผ่น ใจไม่บริสุทธิ์นี่หว่า ตอนเขาเริ่มทำดันไม่เรียกร้อง ช่างมัน ตอนนี้เขาประกาศหยุดขยายแล้ว กลับเข้าเรื่องเดิมต่อดีกว่า ก่อนจะไปไหว้เจ้าพ่อก้อแวะไปที่ PaliO เขาใหญ่ คนเยอะยังกะหนอน ส่วนใหญ่ไปถ่ายรูปกันทั้งนั้น อาจจะเพราะคนเยอะมั้งเลยทำให้รู้สึกว่าเฉยๆ หามุมสวยๆไม่เจอ ไม่เหมือนกับตรงเส้นที่วิ่งออกไปทางมวกเหล็ก ที่นั่นเล็กแต่ดูสบายๆดี ดูจากรูปเอาเองล่ะกัน ส่วนข้าวฟ่าง..การออกไปเที่ยวทำให้รู้สึกสนุกตลอดไม่มีอาการร้องโยเย มีแค่สองอารมณ์ คึก(หัวเราะ ดิ้น อยู่ไม่สุข) กะหลับ ถือว่าโชคดีแล้วที่ข้าวฟ่างแข็งแรง หลังจากนัน้ไปไหว้เจ้าพ่อแล้วก้อกลับเข้ากอทอมอมาใช้ชีวิตในป่าคอนกรีตต่อไป เฮ้อ... ป่าคอนกรีต แดกแต่ไฟ เดือนนี้ยอดค่าไฟพุ่งไปที่สี่พันบาทแย๊วววววววววว เขียนเสร็จเกือบตีสอง พรุ่งนี้ทำไงล่ะ???? มันเป็นเรื่องของพรุ่งนี้ ก้อเอาไว้คิดพรุ่งนี้แล้วกัน
บ๊าย บาย นู๋ข้าวฟ่าง
ป๊ะป๊า....เขียน พิมพ์ นั่งคิด จินตนาการ โม้.......ฯลฯ
หม่าม๊า.....นั่งโพสรูปข้าวฟ่างเว็บอื่นๆ นั่งซื้อ-ขายของในweb ตอนนี้นอนไปแล้ว
ข้าวฟ่าง....นอน..นอน..นอนทั่วเตียง(กลิ้ง)
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น