งานเข้า

เสาร์ 30 มค.53

วันนี้อยู่กะข้าวฟ่างกันแค่สองคน เพราะแม่วัวไปหาหมอแถมเป็นวันหยุดของคุณยายแกด้วย งานเข้าแต่เช้าเลยกำลังกล่อมข้าวฟ่างให้หลับอยู่ดีๆ สักพักมีเสียงดังปุ้ง..คิดในใจมอไซด์ใครชนรถยนต์ปล่าวฟ่ะ ชะโงกหน้าไปดู เออ..ไม่เห็นมี แต่ทำไมไอ้ซีวิคคันนี้มันจอดอยู่ใกล้รถเรามากจังว่ะ พอรถขยับออกไปหน่อยอ้าวเวรกรรมมันแถกรถตูนิหว่า ไอ้ข้าวฟ่างก้องอแง รถก้อโดนชน แล้วเหมือนซีวิคกำลังจะขับออกไป เสื้อก้อไม่ใส่ พรวดลงล่างเลยกลัวต้องซ่อมเอง แต่ก้อดีเขาเลื่อนไปจอดรถข้างหน้า เออไม่หนี หันมามองรถตัวเองโหแถกตั้งแต่ประตูไปกันชนหน้าเลย "ขอโทษนะคะ พอดีกำลังคุยโทรศัพท์ค่ะแล้วเหม่อไปหน่อย" เสียงลอยมาถึงก่อนเลย ก้อไม่ได้ต่อว่าอะไรแค่บอกว่าเรียกประกันมาเคลีย์ล่ะกัน จะทำอะไรได้มากไปกว่านี้ล่ะเซ็งๆๆๆ "เดี๋ยวหนูจะจอดรถไว้ตรงนั้นแล้วขอไปบ้านเพื่อนในหมู่บ้านก่อนแป๊ปนึงนะคะ" ไม่ได้บอกเลขที่บ้านด้วย เลยกลายเป็นเราต้องมาคอยชะเง้อมองรถเขาว่าหนีไปไหนรึยัง(กลัว) ช่วงนี้เลยให้อาม่ามาพาข้าวฟ่างไปนอน กว่าจะจบเรื่องประกันก้อเกือบเที่ยง ช่วงบ่ายข้าวฟ่างตื่นมาพร้อมกับเสียงที่สื่อว่าหิววววววมากกกกก เด็กอารายว่ะยังไม่ทันลืมตาก้อร้องซะลั่นบ้าน ดีนะที่เตรียมไอติมนม(นมแม่แช่แข็ง)ไว้ก่อนแล้ว โด๊บเสร็จก้อเอาไปอาบน้ำ ทำเองคนเดียวเลย สนุกดี ทุกวันนี้เวลาจะอาบน้ำให้จะต้องไปเปลี่ยนชุดตัวเองก่อน(ตามภาพ)ไม่ได้กลัวเสื้อผ้าเปียกน้ำแต่มันเหตุตรงที่พอจับข้าวฟ่างอยู่อย่างในภาพปุ๊ป หน้าขาเราก้อจะเริ่มอุ่นขึ้นเรื่อยๆ ฉี่ใส่ทุกครั้งเลย ทุกครั้งจริงๆ บางวันเจอแจ็คพอตมีแถมอึใส่อีก ใครอยากรู้ลองไปมีลูกเองนะ สนุกจริงๆ ช่วงบ่ายๆอย่างนี้ไม่มีอะไรมากสำหรับการเลี้ยงข้าวฟ่าง ขอเพียงแค่มีพลังแขน พลังขา ก้อเพียงพอ ข้าวฟ่างไม่ได้ต้องการอะไรนอกเหนือจากนี้นะ เพราะท่านเจ้าประคุณแกเล่นไม่นอนเลย ต้องอุ้มตลอด ห้ามนั่ง ไม่งั้นแง๊ทันที พอลุกเดินปุ๊ปหยุดปั๊ป เอากะมันสิ เฮ้อ ทำไมตอนยายเลี้ยงมันนอนง่ายจังว่ะ (เริ่มเปลี่ยนข้าวฟ่างเป็นพืชอีกชนิดแล้ว "มัน") วันนี้ใช้พลังมากกว่าปกติทั้งพ่อทั้งลูก สภาพก้อเลยเป็นอย่างที่เห็นในภาพ หง่อมทั้งคู่